Thursday, 26 April 2012

reis verslagen -2-

veel muziek deze vakantie, 
in verschillende vormen...

in films die we zagen:
prachtig en vol keelknijpende ontroering, deze...

we keken naar The Voice
(tja, je bent te gast en dan moet je wel...)
en dat werd dan toch grappig omdat Tom Jones mee mag doen.
en die komt weer terug in ons gezamelijke verleden, 
via een andere vriendin,
die er helaas niet meer is...
(dit was haar fave...)


en de zoon van mijn vriendin zingt graag,
terwijl hij zichzelf op gitaar begeleidt
Deze song kwam vaak voorbij
(heavy stuff voor een jonge kerel...)



Wednesday, 25 April 2012

reis verslagen -1-

alvast een impressie van mijn uitzichen van de afgelopen week...
een verhaal zal vast nog wel volgen,
zit n nog met mijn hoofd heel erg daarzo...
 london eye, tijdens moeson...
ik mocht een half uur onder de Hungerford Bridge schuilen tegen plotse strotregen...

 mijn uitzicht vanuit slaapkamer

 heerlijke kopjes koffie en brownies in een heuse bio-koffie tent 
in het dorp waar mijn vriendin woont...
daar dus wel...

 wandeling met hond Possum 
(die is daar al een halve kilometer verder...)

 ander laantje
(kwijl, zo mooi!!!)

 st. leonards, waar we vroeger woonden
schijnt nu the place to be te zijn...

 lekker eten in een armeens restaurant,
in st. leonards

dubbele regenboog!!!

overgebleven kasteelmuren in bodiam castle

uitzicht vanuit trein, tijdens terugreis


Wednesday, 18 April 2012

op reis

Zoals te doen gebruikelijk - voor mij - ben ik er met mijn hoofd niet helemaal bij deze week...
Morgen ga ik naar Engeland, voor een korte vakantie, gewoon om er even tussenuit te zijn, en ik ben zowel blij dat het bijna gaat gebeuren, als nogal nerveus omdat ik in het echt een minder goede reiziger ben dan in mijn hoofd...

Nou ja, een kwestie van oefenen - het is al best lang geleden dat ik met enige regelmaat in vertrekhallen en op drukke perrons rondwandelde als of het thuis was, alleen heeft mijn hoofd dat nog niet door... Die denkt dat ik nog steeds die reisdrift had als twintig jaar geleden... Maar het hebben gekregen van kinderen, en het ouder worden, en het niet meer gewend zijn, hebben daar een verandering in gebracht, en ik mag weer gaan leren reizen...

Morgen ga ik daar een begin mee maken...
i can do this...


 back soon!! 

Sunday, 15 April 2012

meisjes dingen

Omdat de sterren wel eens goed staan, hadden Pops en ik gisteravond een meidenavond... De mannen waren allen het huis uit (oudste naar een feest, rest naar Feyenoord... [tja...])  en dus namen wij plaats op de bank met een dekentje, onze pizza's op schoot, bitter lemon binnen handbereik en genieten maar...

We kozen allebei een film: zij How to tame your dragon (plezierige animatie over draken, en Vikingen met een Schots accent - behalve de hoofdpersoon, die praat Amerikaans?!), en ik ging voor Billy Elliot (heel hoog in mijn top 10), en we vonden het eigenlijk wel best dat het zo rustig was in huis (hoewel toch eigenlijk heel stil...) en dat het voor herhaling vatbaar was.

En vanmiddag, met alle jongens in huis (inclusief geklaag over hoe vreselijk al dat gemuts op het scherm was), keken we naar de eerte aflevering van de box-set van Pride & Prejudice, en ze genoot met zoveel teugen!! Paarden, mooie jurken, grote huizen, romantisch verhaal... En ze wil de rest ook zien, dus dat wordt een vaste prik voor de komende weken (heb nog een Sense & Sensibility liggen, en Jane Eyre - in serie-vorm -  komt er aan)...

Er dreigt nog gevaar dat mijn meisjeskant uit de kast komt...

Help...

Thursday, 12 April 2012

netjes

af en toe schrijf ik hier dingen over psychologische processen, en spirituele reizen en innerlijke dingen, en dan voel ik me zo'n trut vaak - welk recht heb ik in vredesnaam om van alles te roepen, terwijl ik zelf nog middenin een proces zit waar ik regelmatig het antwoord niet weet?! Waarbij ik me verloren voel en eenzaam en de weg kwijt... 


Kom net van mijn laatste therapie-sessie, of meer, de eind-evaluatie, en ik mag het nu zelf gaan proberen, zonder professionele hulp. Zelf mijn balans zien te vinden, zelf mijn middenpunt weten te houden, of terug te halen, zelf een manier leren om wat ik aan de wereld laat zien overeen te laten komen met wat ik van binnen voel... Want die twee stroken voor geen meter...

Weet niet of ik ooit af kom van de lieve nette voorbeeldige betrouwbare Daan, terwijl er van alles binnen in zit wat het tegenovergestelde is. Misschien komt dat met een gevoel van je veilig weten in jezelf, als ik voel dat ik van mezelf aan kan, en niet vrees voor allerlei afkeuring en represailles van buitenaf... Of eigenlijk: mezelf... {want zelf ben ik mijn ergste kritikus, mijn ergste afkeurder)

En zo gaan we vrolijk verder...




Wednesday, 11 April 2012

leeg

Een bijna leeg huis...

Een van mijn huisgenoten is op zijn werk, eentje zit op school, twee zijn spelen en de laatste zit te mokken op zijn kamer omdat ik het niet eens was met zijn invulling van zijn 'school'dag, dus is het hier beneden best wil stil.
Geen radio aan, alleen het tikken van regen tegen het raam, mijn vingers op het toetsenbord, en de verwarming die weer even is aangesprongen.

Fijn, dit soort dagen, toch wel. Ik ga zo verder in mijn boek, schrijf nog wat, er ligt strijkgoed te wachten en boven zal er toch opgeruimd moeten worden, maar ook dat kan wachten.

Intussen geniet ik, van de stilte...


Tuesday, 10 April 2012

machthebben

Of het nou een boeddhistische manier van naar dingen kijken is, of een koelbloedige onmogelijke westerse, het idee dat een ander genadeloos een einde kan maken aan jou goede stemming, is iets wat niet hoeft... Het is jouw keuze om er negatief op te reageren, het is jouw keuze om het van je af te laten glijden en verder te gaan met je eigen ding... Lastig om te leren, maar eenmaal onder de knie is het best wel heel fijn...


Het is een van de dingen waardoor ik meneer G ooit bijna voor gek heb verklaard, of een ongevoelige eikel heb genoemd, maar toen ik er achter kwam dat het werkelijk zo werkt, moest ik hem met flinke tegenzin gelijk geven... Een ander kijkt op een heel andere manier naar een situatie dan ik doe, omdat men andere gedachten heeft bij de situatie, andere behoeftes die vervuld  moeten worden, andere dingen die bij hen naar boven komen... Ik kan naar een schilderij kijken en het prachtig vinden, terwijl mijn buurman het afgrijselijke troep vindt (hier in huis hebben we een poster van een werk van Henry Matisse hangen, wat ik prachtig vindt, en zoon 2 totaal niet begrijpt...) en helemaal high wordt van het (in mijn ogen) verschrikkelijke werk van iemand anders... Wie heeft er gelijk? Niemand, en allebei...

In mijn familie heb ik geleerd dat wie een andere mening is toegedaan over iets wat wij belangrijk vinden moet worden afgeschilderd als slecht of stom of wat dan ook... We zien het als een bedreiging als er anders tegen van alles wordt aangekeken dan wij doen. Een staaltje Gebrek Aan Zelfvertrouwen waar je U tegen zegt... Zei... Want intussen weet ik dat het een kniereflex reactie is, een ding wat je doet uit zelfbehoud, en dat is ook iets wat je weer af kan leren, als je maar onderkent dat je het doet, en dat het niet nodig is... Je geeft een ander de macht over jouw gevoelens, wanneer je je laat meesleuren door de gedachte dat jij je rot voelt door wat zij zeggen, of wat zij doen. Maar als je erop gaat letten, merk je hoe vaak je dit soort gedachten hebt. Het is zijn schuld dat dit... of het is haar schuld dat ik...

Het is ook een behoorlijk goed werkende manier om anderen te laten doen wat jij graag wil, een soort van perfecte manipulatie-machine. Als jij op het gemoed van de andere kan werken, kan je ook dingen gedaan krijgen van die ander. Of die ander kan van alles van jou gedaan krijgen... Heel sneaky, maar het werkt prima... Anderen doen het bij jou, en jij doet het bij anderen, zonder dat je er bij nadenkt... Tot je er bij na gaat denken... Wij geven de macht aan anderen, en anderen geven hun macht aan jou... Het is een deal geworden, eentje die het verdient om eens goed onder de loep genomen te worden...

Wie geef jij allemaal macht over jou?