maar julie redden het vast nog wel een tijdje zonder deze blog...
 |
 |
| tekening van quentin blake |
Sunday, 27 April 2014
vliegende vissen en andere zaken
nu dat mijn innerlijke leefwereld zo'n beetje geheel in beslag wordt genomen door vragen over Hoe en Wat en Waar en Wanneer, en door Eddie en Kurt {leuk stel, zo in mijn innerlijke leefwereld...}, blijft het wel heel stil hier...
maar julie redden het vast nog wel een tijdje zonder deze blog...
maar julie redden het vast nog wel een tijdje zonder deze blog...
Thursday, 10 April 2014
ver weg met kurt
sorry voor bijna geen berichten...
heb niet heel veel fut om iets te schrijven,
zit veel teveel in mijn hoofd,
en ben veel teveel met mijn Twijfels
en mijn Gevoel bezig
om hier iets lolligs/zinnigs te schrijven...
komt misschien weer wel...
nu even niet...
zit ook sinds vorige week heel erg
in een stukje van vroeger,
van toen ik nog geen kinderen had,
en nog geen relatie.
toen ik nog de Daan was die ik achterliet,
en ik geloof dat ik er nu weer wat mee moet...
nu ik voel dat ik het gereedschap heb
om er iets mee te kunnen...
en ik geef hem maar de schuld...
{het is deze week 20 jaar terug
dat hij besloot dat het niet meer hoefde.
op youtube ongelofelijk veel moois teruggevonden
aan muziek, en interviews en docu's
en via google 3.048.576 foto's die voor mij nieuw waren...}
ik houd niet erg van helden verering,
maar dit komt toch wel eng dichtbij...
may god rest his soul
♥
Monday, 3 March 2014
monday music musings
the clash - london calling
heb er niet echt herinneringen aan, behalve dan die via meneer G, dus die tellen eigenlijk niet...
London is wel altijd een stad geweest die mijn liefde heeft weggedragen. ook al toen ik m nog niet kende, had ik er een soort van romantische fantasieën over, en hoewel ik in de tussentijd ook minder fraaie kanten van de stad heb leren kennen, is het toch wel de enige Metropool waar je me zonder al te veel gedoe kan wegzetten... {niet dat ik er veel ken...}
joe strummer, de zanger, is niet meer onder ons, helaas. een aantal jaren geleden geveld door een moderne ziekte... jammer, mooie man...
london is drowning
and i
i live by the river...
Monday, 24 February 2014
daglicht
weet nog dat ik er op de Vrije School waar toen alleen Max heenging voor het eerst over hoorde.
Bij Jezelf Blijven...
had er niet heel veel mee, toen, t hoorde bij die mafkezen waar ik mijn kids toevertrouwde, met hun illusies over de Goede en Hele Mensch... ja hoor, dacht ik vaak, maar allez, ik had voor deze school gekozen, omdat ik er een Goed Gevoel bij had, en doorgaans vertrouw ik daar blind op, dus zo heel geschift zouden die mafkezen niet kunnen zijn... dan was ik het ook...
door de jaren heen heb ik vele lezingen gehoord, heb ik vele boeken gelezen, vele gesprekken gehad, en sinds een paar jaar heb ik op Youtube heel wat uiteenzettingen gehoord, en steeds kwam daar uit dat wij allen veel en veel teveel hangen aan de Buitenwereld, en heel onze eigen, rijke Binnenwereld lijken te zijn vergeten... natuurlijk wist ik al wel dat het beter is om die Buitenwereld een beetje buiten je te houden, maar hoe doe je dat in vredesnaam als je in de Moderne Wereld leeft waarin wij ons met zijn allen {ook de mafkezen van de vrije school} zich bevinden.
ten eerste die Buitenwereld een beetje buiten de deur houden, dat was al een goed begin... al dat getetter van de Buren en de Krant en TV en de kassière van de buurtsuper... maar dat was het niet alleen... het grootste, meest belangrijke ding wat je kon doen, als Moderne Mensch in een Steeds Luidruchtiger wordende Wereld, is: Jezelf Vinden...
je eigen waarheid onderzoeken...
klinkt heel erg geitewollen-sokkerig - hoe kan je nou jezelf vinden? je bent er toch al? gezeik allemaal... maar het blijkt toch steeds daarop uit te draaien: je Zelf vinden zonder de overtuigingen van iedereen die je ooit gekend hebt, en waar je mee samen leeft... je bloedeigen, helemaal van jezelf zijnde, prachtige Zelf, dus... want die schuilt ergens diep daarbinnen, maar daar is in de loop der tijd nogal wat aan puinzooi overheen gestort, in de vorm van negatieve overtuiging, kritiek, angst-die-overgebracht-is, en die dikke laag met puin, die moet er dus af...
en in het begin gaat dat gepaard met heel veel huilen {nou ja, bij mij dan...}, en boos zijn {vooral op diegenen die het dichtst bij je staan, omdat je dat gewend bent} en bang zijn {wie ben ik nog zonder al die overtuigingen??? wat moet ik in godsnaam nog vinden van van alles (nix...); wat zullen anderen wel van me denken?}, of door jezelf heel zielig te vinden {waarom ik?! het is allemaal de schuld van x...}, en andere overtuigingen {dan weet je tenminste waar je aan toe bent}... tot je op een gegeven moment doorhebt waar m de clou zit - daglicht!!! ik was er al! en ik was altijd al oke zoals ik was...
en natuurlijk zak je soms nog wel eens weg in die troep, omdat het even tijd nodig zal hebben om te beklijven dat je die puinzooi niet meer nodig hebt, en dat het leven zoveel mooier is zonder, zoveel zuiverder, en kleurrijker, en feestelijker... en als je eenmaal weet hoe je bij Jezelf kan blijven, je je een ander niet meer van je à propos kan halen {door hun meningen en angsten en overtuigingen niet meer aan te nemen alsenige waarheid, maar te durven vertrouwen op die van jezelf}, dan lijkt de wereld ineens totaal anders...
de reis naar binnen is soms lang, en vaak lijkt het erop dat er geen einde aan komt, en dan wilde je dat je nooit was begonnen... maar het is een van de mooiste reizen die je ooit zal maken...
{hier staat heel mooi beschreven hoe je door positief en liefdevol te denken een heel ander leven tegemoet kan gaan}
Bij Jezelf Blijven...
had er niet heel veel mee, toen, t hoorde bij die mafkezen waar ik mijn kids toevertrouwde, met hun illusies over de Goede en Hele Mensch... ja hoor, dacht ik vaak, maar allez, ik had voor deze school gekozen, omdat ik er een Goed Gevoel bij had, en doorgaans vertrouw ik daar blind op, dus zo heel geschift zouden die mafkezen niet kunnen zijn... dan was ik het ook...
door de jaren heen heb ik vele lezingen gehoord, heb ik vele boeken gelezen, vele gesprekken gehad, en sinds een paar jaar heb ik op Youtube heel wat uiteenzettingen gehoord, en steeds kwam daar uit dat wij allen veel en veel teveel hangen aan de Buitenwereld, en heel onze eigen, rijke Binnenwereld lijken te zijn vergeten... natuurlijk wist ik al wel dat het beter is om die Buitenwereld een beetje buiten je te houden, maar hoe doe je dat in vredesnaam als je in de Moderne Wereld leeft waarin wij ons met zijn allen {ook de mafkezen van de vrije school} zich bevinden.
ten eerste die Buitenwereld een beetje buiten de deur houden, dat was al een goed begin... al dat getetter van de Buren en de Krant en TV en de kassière van de buurtsuper... maar dat was het niet alleen... het grootste, meest belangrijke ding wat je kon doen, als Moderne Mensch in een Steeds Luidruchtiger wordende Wereld, is: Jezelf Vinden...
je eigen waarheid onderzoeken...
klinkt heel erg geitewollen-sokkerig - hoe kan je nou jezelf vinden? je bent er toch al? gezeik allemaal... maar het blijkt toch steeds daarop uit te draaien: je Zelf vinden zonder de overtuigingen van iedereen die je ooit gekend hebt, en waar je mee samen leeft... je bloedeigen, helemaal van jezelf zijnde, prachtige Zelf, dus... want die schuilt ergens diep daarbinnen, maar daar is in de loop der tijd nogal wat aan puinzooi overheen gestort, in de vorm van negatieve overtuiging, kritiek, angst-die-overgebracht-is, en die dikke laag met puin, die moet er dus af...
en in het begin gaat dat gepaard met heel veel huilen {nou ja, bij mij dan...}, en boos zijn {vooral op diegenen die het dichtst bij je staan, omdat je dat gewend bent} en bang zijn {wie ben ik nog zonder al die overtuigingen??? wat moet ik in godsnaam nog vinden van van alles (nix...); wat zullen anderen wel van me denken?}, of door jezelf heel zielig te vinden {waarom ik?! het is allemaal de schuld van x...}, en andere overtuigingen {dan weet je tenminste waar je aan toe bent}... tot je op een gegeven moment doorhebt waar m de clou zit - daglicht!!! ik was er al! en ik was altijd al oke zoals ik was...
en natuurlijk zak je soms nog wel eens weg in die troep, omdat het even tijd nodig zal hebben om te beklijven dat je die puinzooi niet meer nodig hebt, en dat het leven zoveel mooier is zonder, zoveel zuiverder, en kleurrijker, en feestelijker... en als je eenmaal weet hoe je bij Jezelf kan blijven, je je een ander niet meer van je à propos kan halen {door hun meningen en angsten en overtuigingen niet meer aan te nemen als
de reis naar binnen is soms lang, en vaak lijkt het erop dat er geen einde aan komt, en dan wilde je dat je nooit was begonnen... maar het is een van de mooiste reizen die je ooit zal maken...
{hier staat heel mooi beschreven hoe je door positief en liefdevol te denken een heel ander leven tegemoet kan gaan}
Sunday, 2 February 2014
sunday songbook - r.e.m.
terug naar een oude liefde, die me ooit overviel, in De Jaren Tachtig, toen ik de muziek die uit mijn radio kwam vaak verschrikkelijke bagger vond... weet niet meer precies hoe ik ze heb leren kennen, maar ik voel nog de overweldigende vreugde die ik toen voelde, dat ik een BAND ontdekte die liedjes maakte met een energie die ik begreep, met teksten die uiting gaven aan eenzelfde soort van Niet Op Z'n Plek Voelen die ik al jaren had, het soort van wereldsheid leken te hebben die ik graag wilde, en dan die zanger... ik verval niet graag/vaak in nostalgie naar die tijd, maar als ik R.E.M. hoor, gebeurt het gewoon...
...orange crush
{van Green, de elpee die mij toen van mijn sokken blies...}
...you are the everything
{prachtig ingetogen lied, ook van Green}
...so. central rain
{van toen niemand ze nog kende, behalve een handjevol studenten in USA, en toen Michael Stipe nog haar had...}
...{don't go back to} rockville
{zie hierboven}
...nightswimming
{schoon liedje}
...love is all around {troggs cover, unplugged}
{gezongen door Mike Mills, deed ie niet vaak, tijdens hun Unplugged dingetje op MTV}
...i walked with a zombie
{een b-kant, of iets op een EP, waar Studio Brussel - toen pas begonnen - een hele tijd draaide, en mijn dagen op kantoor erg opfleurde}
...orange crush
{van Green, de elpee die mij toen van mijn sokken blies...}
...you are the everything
{prachtig ingetogen lied, ook van Green}
...so. central rain
{van toen niemand ze nog kende, behalve een handjevol studenten in USA, en toen Michael Stipe nog haar had...}
...{don't go back to} rockville
{zie hierboven}
...nightswimming
{schoon liedje}
...love is all around {troggs cover, unplugged}
{gezongen door Mike Mills, deed ie niet vaak, tijdens hun Unplugged dingetje op MTV}
...i walked with a zombie
{een b-kant, of iets op een EP, waar Studio Brussel - toen pas begonnen - een hele tijd draaide, en mijn dagen op kantoor erg opfleurde}
Monday, 27 January 2014
schatgraven
al zolang ik weet, kom ik bij Emmaus
in Langeweg {dorp in de buurt van Breda}.
het is er heerlijk toeven,
omdat de Tweedehands winkel is behuisd
in een oud klooster
en de gebouwen hun oude stijl hebben mogen behouden.
ook in de laatste keer dat er is verbouwd.
het klooster stamt uit een ver verleden
{kan er niet veel over vinden, maar ik bliijf proberen
al heb ik hier dan weer wel foto's gevonden}.
de foto hieronder was van de zomer genomen,
toen ik met een paar van de kids weer even
aan de snuffel was,
op zoek naar schatten,
of gewoon koopjes,
en de kids
{17 en 10, toen}
hadden de grootste lol op de wip
en de schommel...
het heeft zo wel heel veel weg van
Mijn Droomhuisje...
{met minder tuinmeubels dan, en niet zo veel mensen...}
Monday, 20 January 2014
keuken blijdschap
gevonden op Pinterest
mooie zweeds {aandoende...} illustratie
*
houd hier enorm van:
de eenvoud,
de kleur
*
wordt er helemaal blij van
♥
Subscribe to:
Posts (Atom)