Wednesday, 14 May 2014

jugend-stilist

een kunstvorm die mij al een levenlang lijkt te kunnen bekoren/interesseren, is Art Nouveau, of Jugendstil {zoals mijn broer wijs opmerkte: de Duitse variant...}.
ik houd van de zachte kleuren, van de mooie, natuurlijke, sierlijke vormen, van de technieken die zijn gebruikt, en hoewel ik het vooral in mijn jeugd als architectuur voorbij zag komen als we naar Antwerpen gingen met de familie, is mij in de jaren later duidelijk geworden dat er wel heel veel in Jugendstil is opgetrokken... van gebouwen dus, tot juwelen, en vazen, kasten, hekwerken, tegeltjes, kleding, lettertypes... noem maar op en er is wel iets in Jugendstil/Art Nouveau van gemaakt... {op mijn Pinterest heb ik er een 'bord' aan gewijd: deze dus - klikkerdeklik...} er hoort ook een sociaal bewogen filosofie bij die ik wel trek...
{Art Deco is de strakkere, minder zwierige variant die in de jaren 20 zijn oorsprong had... ook mooi...}

nog steeds is Antwerpen mijn to-go-to-place als ik wil genieten van mooie Jugenstil gebouwen, maar ik weet dat er ook andere plekken zijn om mijn hart op te halen... op vakantie laatst bijvoorbeeld, kwam ik ineens in een van de toeristische folders een aanrader tegen waarin de kunstenaar/glasblazer/bewerker Émile Gallé werd genoemd. die had zijn kunstje geleerd in een glasblazerij een kilometer of 8 verderop, in een klein plaatsje wat Meisenthal heette, en waar nog steeds wordt geblazen. wij erheen. een lief museumpje met werknemers participatie {we werden door de mevrouw die de kaartjes verkocht precies de goede volgorde opgestuurd door het gebouw heen} doemde op, we waren even niet zeker of dat het wel was, het zag er zo onopvallend en bescheiden uit... maar het was het echt, en eenmaal binnen vergaapte ik me aan prachtige exemplaren vazen en andere dingen die waren gemaakt door onder andere Gallé, en probeerde ik iets te begrijpen van de Franse bijschriften over hoe en waarom en wanneer, en werd hoe langer hoe enthousiaster {en ik was daar heel erg alleen in: ik zag de anderen verveeld ronddwalen, hopend dat ik er ook snel genoeg van zou krijgen...}, en was bijna overspannen toen we de glasblazerij in mochten... daar stond, beneden {wij mochten op veilige afstand op een balkon haar kunstje meekijken} een jongedame te laten zien hoe er uit een homp gloeiendheet gesmolten zand een vaasje werd gedraaid en gekneed en geknipt en geblazen... ik kreeg helaas niet te zien hoe meneer Gallé ooit, meer dan een eeuw daarvoor, er van dit soort prachtigs van maakte... wellicht voor een andere keer...

vaasjes van Gallé
parfum fles met zilveren voet en dop

andere zaken
van andere kunstenaars

redhead amongst flowers
mucha
broche
kunstenaar onbekend
tegeltjes

Saturday, 10 May 2014

bomen en het bos


hal van de overloop
hal van de voordeur
frankrijk rechtsaf, duitsland links...
potje mini-golf in eppenbrunn, DE
wandeling in een stukje bos bij eppenbrunn
kalkoen? buitenaardse wezens?
een groepje kevers
takje
foto door Felix



Thursday, 8 May 2014

berg op, berg af..

en vacance, dans la douce france...
al heb ik in drie dagen tijd al meer duits geproken dan in de voorafgaande 40 jaar...
maar das gibt nicht...

een paar foto's, om een impressie te krijgen hoe mooi ik het hier vindt...

uitzicht vanaf het balkon
ein hübsches mädchen
het beekje achterin de tuin
het huis
de vallei waar we op uitkijken,
nu bekeken vanaf bijna bovenaan de heuvel
chapelle st. verene
in enchenberg
een dorpje verderop
deze bomen groeien tegen een steile heuvel aan
het haakje wat de luiken op z'n plek houdt...

Sunday, 27 April 2014

vliegende vissen en andere zaken

nu dat mijn innerlijke leefwereld zo'n beetje geheel in beslag wordt genomen door vragen over Hoe en Wat en Waar en Wanneer, en door Eddie en Kurt {leuk stel, zo in mijn innerlijke leefwereld...}, blijft het wel heel stil hier...

maar julie redden het vast nog wel een tijdje zonder deze blog...


All that is gold does not glitter,
Not all those who wander are lost;
The old that is strong does not wither,
Deep roots are not reached by the frost

tekening van quentin blake

Thursday, 10 April 2014

ver weg met kurt



sorry voor bijna geen berichten...
heb niet heel veel fut om iets te schrijven,
zit veel teveel in mijn hoofd,
en ben veel teveel met mijn Twijfels
en mijn Gevoel bezig
om hier iets lolligs/zinnigs te schrijven...
komt misschien weer wel...
nu even niet...

zit ook sinds vorige week heel erg
in een stukje van vroeger,
van toen ik nog geen kinderen had,
en nog geen relatie.
toen ik nog de Daan was die ik achterliet,
en ik geloof dat ik er nu weer wat mee moet...
nu ik voel dat ik het gereedschap heb
om er iets mee te kunnen...

en ik geef hem maar de schuld...
{het is deze week 20 jaar terug
dat hij besloot dat het niet meer hoefde.
op youtube ongelofelijk veel moois teruggevonden
aan muziek, en interviews en docu's
en via google 3.048.576 foto's die voor mij nieuw waren...}
ik houd niet erg van helden verering,
maar dit komt toch wel eng dichtbij...
may god rest his soul









Monday, 3 March 2014

monday music musings

the clash - london calling


vette muziek, heerlijke boze, sociaal bewogen mannen, die van The Clash...
heb er niet echt herinneringen aan, behalve dan die via meneer G, dus die tellen eigenlijk niet...
London is wel altijd een stad geweest die mijn liefde heeft weggedragen. ook al toen ik m nog niet kende, had ik er een soort van romantische fantasieën over, en hoewel ik in de tussentijd ook minder fraaie kanten van de stad heb leren kennen, is het toch wel de enige Metropool waar je me zonder al te veel gedoe kan wegzetten... {niet dat ik er veel ken...}

joe strummer, de zanger, is niet meer onder ons, helaas. een aantal jaren geleden geveld door een moderne ziekte... jammer, mooie man...

london is drowning 
and i
i live by the river...


Monday, 24 February 2014

daglicht

weet nog dat ik er op de Vrije School waar toen alleen Max heenging voor het eerst over hoorde.
Bij Jezelf Blijven...
had er niet heel veel mee, toen, t hoorde bij die mafkezen waar ik mijn kids toevertrouwde, met hun illusies over de Goede en Hele Mensch... ja hoor, dacht ik vaak, maar allez, ik had voor deze school gekozen, omdat ik er een Goed Gevoel bij had, en doorgaans vertrouw ik daar blind op, dus zo heel geschift zouden die mafkezen niet kunnen zijn... dan was ik het ook...

door de jaren heen heb ik vele lezingen gehoord, heb ik vele boeken gelezen, vele gesprekken gehad, en sinds een paar jaar heb ik op Youtube heel wat uiteenzettingen gehoord, en steeds kwam daar uit dat wij allen veel en veel teveel hangen aan de Buitenwereld, en heel onze eigen, rijke Binnenwereld lijken te zijn vergeten... natuurlijk wist ik al wel dat het beter is om die Buitenwereld een beetje buiten je te houden, maar hoe doe je dat in vredesnaam als je in de Moderne Wereld leeft waarin wij ons met zijn allen {ook de mafkezen van de vrije school} zich bevinden.

ten eerste die Buitenwereld een beetje buiten de deur houden, dat was al een goed begin... al dat getetter van de Buren en de Krant en TV en de kassière van de buurtsuper...  maar dat was het niet alleen... het grootste, meest belangrijke ding wat je kon doen, als Moderne Mensch in een Steeds Luidruchtiger wordende Wereld, is: Jezelf Vinden... 

je eigen waarheid onderzoeken...

klinkt heel erg geitewollen-sokkerig - hoe kan je nou jezelf vinden? je bent er toch al? gezeik allemaal... maar het blijkt toch steeds daarop uit te draaien: je Zelf vinden zonder de overtuigingen van iedereen die je ooit gekend hebt, en waar je mee samen leeft... je bloedeigen, helemaal van jezelf zijnde, prachtige Zelf, dus... want die schuilt ergens diep daarbinnen, maar daar is in de loop der tijd nogal wat aan puinzooi overheen gestort, in de vorm van negatieve overtuiging, kritiek, angst-die-overgebracht-is, en die dikke laag met puin, die moet er dus af...

en in het begin gaat dat gepaard met heel veel huilen {nou ja, bij mij dan...}, en boos zijn {vooral op diegenen die het dichtst bij je staan, omdat je dat gewend bent} en bang zijn {wie ben ik nog zonder al die overtuigingen??? wat moet ik in godsnaam nog vinden van van alles (nix...); wat zullen anderen wel van me denken?}, of door jezelf heel zielig te vinden {waarom ik?! het is allemaal de schuld van x...}, en andere overtuigingen {dan weet je tenminste waar je aan toe bent}... tot je op een gegeven moment doorhebt waar m de clou zit - daglicht!!! ik was er al! en ik was altijd al oke zoals ik was...

en natuurlijk zak je soms nog wel eens weg in die troep, omdat het even tijd nodig zal hebben om te beklijven dat je die puinzooi niet meer nodig hebt, en dat het leven zoveel mooier is zonder, zoveel zuiverder, en kleurrijker, en feestelijker... en als je eenmaal weet hoe je bij Jezelf kan blijven, je je een ander niet meer van je à propos kan halen {door hun meningen en angsten en overtuigingen niet meer aan te nemen als enige waarheid, maar te durven vertrouwen op die van jezelf}, dan lijkt de wereld ineens totaal anders...

de reis naar binnen is soms lang, en vaak lijkt het erop dat er geen einde aan komt, en dan wilde je dat je nooit was begonnen... maar het is een van de mooiste reizen die je ooit zal maken...

{hier staat heel mooi beschreven hoe je door positief  en liefdevol te denken een heel ander leven tegemoet kan gaan}