Even geen navelstaren en terugkijken - wordt er zelf een beetje moe van... And now for something completely different - picture this:
We zitten in de tuin, na te tafelen. Felix zwiert aan een schommel die Otto er vorig jaar in geknoopt heeft. Polly hangt onderstboven in een andere boom, Max tokkelt op zijn gitaar een lied wat hij onder de knie aan het krijgen is, en Alan en ik praten over de dingen van de dag. De zon schijnt nog een beetje, en de hond van de buren jankt voor de verandering eens niet. Dan gaat de telefoon en rent Otto er heen om die te beantwoorden. Een tele-sales-type die hij afwimpelt met een smoes (hij leert sneller dan zijn moeder...) en komt teruggewandeld. Hij pakt een koekje uit de trommel en merkt heel terloops op: "Wij gaan terug in de tijd, he?"Wij kijken elkaar aan, dan naar Otto en hopen op uitleg.
"Ja, want eerst hadden wij een draadloze telefoon, en nu hebben wij weer een oude met snoer, en eerst hadden wij een grote, moderne auto, en nu een kleine, oude..."Bij mij valt een kwartje en ik schiet in de lach... Hij heeft helemaal gelijk. Ik weet dat het hem niet stoort, dat hij weet dat het bij ons hoort, dus het is geen zielig klagen wat hij doet. Wij proberen een lijst te maken met dingen die onze regressie in kaart brengen...
* De elektrische ketel hield ermee op, en nu koken we weer met een fluitketel.
* Koffie schenk ik op, terwijl er een apparaat in de kast staat.
* De grote televisie bromt als je een dvd bekijkt, dus is het kleintje van de zolder terug.
* Was drogen we aan de lucht.* Brood bak ik graag zelf.In een tijd dat de economie overeind gehouden wordt door allerlei noodmaatregelen, denk ik aan de woorden die een vriendin van mij zei toen we het hadden over nieuwetijdskinderen. Dat ze zo wijs uit de hoek kunnen komen, en dat we ooit moeten gaan accepteren dat er een einde zal komen aan de manier waarop we nu leven en maar door-consumeren. Al dan niet gedwongen... Het lijkt er sterk op dat die tijd wel erg dicht in de buurt is... Maar goed, wij zijn er klaar voor!!! (Zolang internet nog even niet op fiets-dynamo hoeft...)
De ontdekking van Studio Brussel (voor diegenen van Boven de rivieren: een Belgische radiozender waar men redelijk alternatieve muziek placht te draaien, al wil dat tegenwoordig nog wel eens wat minder zijn... Het is vooral voor jonkies geloof ik, maar voor ouwe miepen zoals ik is het nog wel te doen... Hier een proefje) was dus een zegen van boven. In een tijd - ver voor deze, waarin voor introverte, gevoelige, niet-sociale tieners het internet vast een fijne manier is om ergens bij te kunnen horen, zielsverwanten te zoeken - waarin je al snel (wereld)vreemd werd bevonden (vooral in het dorp waar ik woonde), voelde het als een soort van thuiskomen - ik was vast niet de enige die 'zo' was. In die tijd ook werd ik me bewust van de wereld om me heen, zoals ik dat nu mijn tieners zie doen, en waren heel veel dingen fout, en een aantal dingen goed. Qua muziek werd het al snel de politiek bewuste rock van U2 en werd datgene waarnaar ik ook graag luisterde als nogal fout beschilderd. Een greep uit de vreemde mix van dingen -- scritti politti - dat haar, die kleren... Maar op een of andere manier sp
rak deze muziek me dan weer wel aan... Zou er een disco-muts in mij schuilen?! - teardrop explodes - van Julian Cope, die later een New Age Hippie zou worden. In die tijd was hij kunsterige muzikant die hippe deuntjes maakte.- David Sylvian - hoorde bij een film die ik nooit heb gezien, maar vond de muziek zoo mooi...- Talking Heads - de muziek waar ik naar luisterde werd hoe langer hoe minder 'gewoon', het ging hoe langer hoe meer over dingen die nergens op sloegen, of waar mijn vriendinnen in elk geval heel weinig mee konden. Die hadden vriendjes, gingen uit, deden een opleiding waar de straks een baan in zouden vinden en keken al uit naar als ze straks gingen samenwonen, of trouwen, in elk geval de weg opgingen die mij ook voorgeschoteld werd als die je dus volgde. En ik merkte dat ik daar dus eigenlijk helemaal niets mee kon. Maar omdat ik in die tijd ook niet wist wat ik dan wel wilde, of dat er überhaupt een andere manier van leven of dat je dat zomaar mocht (...), bleef ik netjes doen wat hoorde, maar las intussen boeken die het over 'ontsnappen' hadden, op meer dan een manier. Luisterde naar muziek die mij het gevoel gaven te ontsnappen uit de saaie, on-inspirerende, voorspelbare wereld waarin ik leefde. Keek t.v. die dat ook deed (Brideshead, bijvoorbeeld...)
- R.E.M. - samenvatting van bovengenoemde... Oh, Michael...
Zoals al mee gedreigd - een lijstje... Muziek deze keer. Erg belangrijk in mijn leven, altijd al geweest. Helaas bezit ik niet dezelfde ijzeren discipline die Max heeft, om mezelf gitaar te leren spelen (maar ik heb dan weer wel blokfluit leren spelen, helemaal zelf!!!), en de songs die ik allemaal prachtig of heerlijk vindt zelf onder de knie te krijgen, ik zing ze heel erg graag mee. Dit niet altijd tot plezier van mijn huisgenoten... Maar dat laat de pret niet drukken...Liederen die - in meer of mindere mate - iets betekenen voor me:de Studio Brussel-jarenIn de tijd dat ik Volwassen begon te worden, realiseerde ik me dat ook mijn smaak in muziek niet helemaal synchroon liep met die van mijn toenmalige vriendinnen. Spandau Ballet en Micheal Jackson luisterend ging het nog wel, ook mijn moeder kon d
aar nog wat mee, maar daar kwam verandering in toen ik - jaar of 14 - de Smash Hits ging kopen. Dit was een Brits popblad a la Hitkrant, maar dan over Britse bands en met veel leukere artikels. Daar hadden ze het schertsend over Sir Clifford of Richard en Tien dingen die je met de oorbellen van Madonna kon doen, en lag ik met enige regelmaat in een lachstuip... Ook de bands die ter sprake kwamen waren, hoewel ook nog behoorlijk toegankelijk, anders dan de muziek die ik op Hilversum Drie hoorde (Ja, moeders spreekt...). Behalve dan op de Vara Dinsdag, daar kwamen die bands voorbij die ik in de Smash Hits ook wel eens beschreven zag staan - The Cure, The Smiths, Pet Shop Boys, XTC, U2, R.E.M.... En ineens, draaiend aan de knop van de radio (dat kon toen nog) kwam ik een radiozender tegen die die muziek gewoon de hele l=dag leek uit te zenden. Studio Brussel dus, een zender speciaal voor kunstacademie-studenten (zo leek het dan) die dezelfde smaak hadden als ik. Yes. Kadootje uit de hemel...en een van de bands die zij leken te hebben geadopteerd, was R.E.M. Gave gitaarmuziek met een zanger die intelligente teksten uitkraamde - het bestond dus echt....
Een greep:
- radio free europe - uit 1849, toen Micheal Stipe nog haar had...
- world leader pretend - uit de tijd dat ik ze leerde kennen, hoewel deze klip geloof ik van een jaar of drie terug is...
- love is all around - want ze kunnen ook akoestisch van jetje...
nog meer herrie uit die tijd-
- Smithereens
- Black - in de categorie 'gevoelig en niet van deze wereld'
- Howard Jones
Tot zover een eerste teen in het water...
Zal nog eens hard nadenken ver wat me nog meer bijstaat uit die tijd, en waarom... Maf wel, om terug in de tijd te gaan...
een paar leuke klipjes om de dag mee op te fleuren...Hiermee kwam Alan een tijdje terug. Erg leuk, ook de making of ervan is heel grappig... En deze stuurde een kennis van ons uit Engeland op. Beetje hetzelfde als de vorige, maar wat dichterbij huis...Er volgt een lijstje - in fases, zoals gewoon - met klipjes, maar deze is alvast om te oefenen...
Er schiet nog niets uit in mijn vensterbank-plantenkasjes... Er hangt wel veel damp in die dingen - misschien moet het gelucht worden...Vandaag op de markt wel leuke stof gekocht, voor èn een nieuwe broek (type flodder) èn een rok - al heb ik geen idee hoe ik dat voor elkaar ga krijgen... Ik heb intussen mijn oude, aftandse naaimachine weer uit de schuur gehaald. Hij stond klaar om naar Emmaus of de Kringloper te gaan omdat ik een andere had gekregen die nog ouder was maar het bij mijn moeder in de keuken prima deed. In mijn keuken deed hij niets anders dan lussen en knappen, en had ik er na een aantal pogingen schoon genoeg van. Dan maar 'mijn' eerste, hoewel die maar op een snelheid kan (erg snel) en de klosjes op een geimproviseerd pinnetje moeten... Nou nog de inspiratie om eraan te beginnen en ik heb een nieuwe garderobe...
April alweer - wat gaat een jaar snel...Vandaag een wandeling gemaakt door het buitengebied en me verbaasd over al het moois wat aan het ontluiken is. Elke keer weer... Een aantal huizen onderweg (het zijn er niet heel veel) wordt onderhanden genomen door nieuwe inwoners en waar het ene huis er alleen maar leuker op wordt, zie ik een ander huis telkens maar popperiger worden. En ik maar mijn best doen om er geen oordeel over te vellen (want niet bepaald zen...). Heel erg moeilijk. Sinds ik me ervan bewust probeer te zijn, merk ik hoe vaak ik dat dus wel doe. Dat iets stom is, of leuk, mooi of lelijk, goed of fout, nuttig of nutteloos...
Zo wandelend door de -gruwelijk gecultiveerde- (gaan we weer...) natuur viel het me op hoe straal al die struiken en bomen en planten onze verwoede pogingen tot in toom houden negeren. Prachtig om te zien hoe weinig het zich aantrekt van onze drang tot controle... In mijn eigen tuin ben ik an het proberen om een gedeelte wat al lang braak lag om te toveren tot medicijnkastje. Naar aanleiding van een programma van de BBC was mijn interesse dan eindelijk zover dat ik toch maar die poging ging wagen om er een stukje Nuttige Tuin van te gaan maken. Al zo vaak was een eerder gewaagde poging rampzalig in het water gevallen en had ik de moed opgegeven op het idee dat ik groene vingers heb, net als mijn moeder. Maar misschien is nu de tijd rijp.... Ik had al dingen als Citroenmelisse en een frambozenstruik, en een bessenstruik, en ooit had ik munt (maar dat is verdwenen, en ik hen geloof ik ook nog oregano en bieslook en tijm ergens heb groeien, en passiebloem (waarover die leuke meneer van de BBC meldde dat hij als rustgevend staat aangeschreven!? Kan zo in de thee, schijnbaar...) en vrouwenmantel en... Groeit allemaal als een tierelier, en de salie die ik heb gekocht en al die andere dingen die ik nu heb uitgezaaid in potjes op mijn tot kas omgetoverde vensterbank, gaan ons hopelijk binnenkort voorzien van allemaal Nuttige Voeding en Medicamenten... Want op deze manier is Nuttig dan weer wel goed. Of zal ik het gewoon nooit leren? 
