tien

rustig dagje, met onze Pops thuis, en dat vind ik niet erg, zo een keer...
het is behoorlijk koud buiten, en ik zit mezelf echt een wandeling aan te praten, maar vooralsnog blijft het bij verhalen tikken en kletsen met onze dame...

tien dingen maar weer eens...
die mij blij maken...

1. binnenkomen na een wandeling door de kou {toch maar doen dan...}

2. dit boek... {eindelijk aan begonnen!!! en ik moet zeggen: het leest zeer prettig weg...}

3. dingetjes maken die lukken zoals het in mijn hoofd zit {lukt wel eens, niet heel vaak, meestal wordt het gewoon iets heel anders - is ook goed...}

4. fijne post ontvangen - of versturen... {er is iets heel prettigs aan het vinden van een brief op de mat, liefst zelfgemaakt en handgeschreven, en die open te maken en de inhoud ontdekken... zalig!}

5. schrijven... {verhalen, vooral... korte verhalen, vervolg-verhalen, lange verhalen... i love it!!}

6. deze meneer... {vind t nog steeds heerlijk om muziek te ontdekken... en als er dan n og een mooie meneer bij hoort: fijn meegenomen...}

7. deze website {leuk idee ook... liefdesbrieven wegleggen voor volslagen vreemden, zomaar, om hun dag een mooi randje te geven...}

8. de was strijken... {is al sinds jaar & dag een van mijn favoriete huis-werkjes... er is iets heel voldoenends aan een stapel gekreukelde kleding zo plat als een dubbeltje te zien worden...}

9. herinneringen aan  mijn laatste vakantie in UK... {alleen dat niet te pletten verlangen, hè... als dat eens op zou hoepelen...}

10. nix doen, en dat dan oke vinden... {staren uit het raam, gewoon zitten en nix vinden...}

stilleven met koffers

door Otto

mijn films van 2012

hoewel ik de film die voor my op 1 hoort nog niet heb gezien (The Hobbit) ga ik toch alvast een poging wagen om de films die ik mooi vond dit jaar op een rijtje te zetten...

* on the road
* monsieur lahzar
* the artist
* albert nobbs
* jackie
* a dangerous method

niet gezien, maar ze staan wel op mijn lijstje voor ooit:
* the hobbit (natuurlijk... zsm...)
* skyfall
* the woman in black
* moonrise kindom
* this must be the place

films die ik heb gezien maar die niet noodzakelijk dit jaar zijn uitgekomen:
* brief encounter
* vertigo
* a hard day's night

dingen

stemming :: vol rust
(maar nog steeds een beetje suf...)

*

kleur :: *oranje-geel*

*

zin in :: wandeling aan zee

*

zie :: de tuin in herfst kleuren

*

hoor :: mumford & sons nieuwe cd

*

ruik :: herfst

*

muziek :: lightning bolt - jake bugg

of two fingers

of taste it...

whatever...

kan niet kiezen...

heerlijk joch uit engeland 

die muziek maakt die lijkt op 

the Beatles, Dylan en the Kinks, 

met de houding van de jongens van oasis... 

*

tv :: nigel slater's dish of the day

ben helemaal niet zo weg van koken, 

doe het omdat het moet 

en ik graag zie dat er iets redelijk gezonds op tafel komt, 

maar als ik deze meneer bezig zie,

 krijg ik bijna zin om een heerlijk maal 

in elkaar te schroeven... 

hij maakt dat het er best makkelijk uitziet, 

en dankzij Nigel stond er deze week bijvoorbeeld 

iets met venkel op tafel, 

en heb ik een knolraap gekocht 

met de intentie er iets mee te doen... 

Polleke en ik zitten elke vrijdag avond 

om half negen klaar...
bbc 1

*

website :: lisa congdon

haar illustraties staan vaak in de Flow

grappig en knap gedaan

*

spreuk

dinsdag dingetjes

stemming :: rustig

::

kleur :: licht-paars

::

drink nu :: koffie

::

zin in :: een brownie met pecannootjes

::

net op :: yoghurt met havervlokken en mijn mix 

(gojibessen, chiazaadjes en cranberries)

::

muziek :: without you {eddie vedder}

♥

::

film :: on the road

{zie blog van gisteren}

::

tv :: tour de france 

{daar komen mooie beelden voorbij

- zowel aan landschap als wielrenner -  

en het hoort bij mijn moeder's kant van de familie...

ben voor niemand, 

al vind ik die Noor Boasson Hagen wel leuk...}

::

website :: katie daisy

lekker schattige schilderingen,

mooie plaatjes

wordt er zo blij van!!

en: ik wil ook zo kunnen schilderen!!

::

gedachte 

all good things are wild and free 

{al het goede is ongetemd en vrij}

~ henry david thoreau

van haar site

samenraapsel

Resultaten van zomaar een week

* tweede zoon is geslaagd, na een herexamen - hij blij, ik ook heel erg (was al bang dat we hem nog een jaar moesten 'motiveren', wat nu al niet erg lukte} - vanavond mogen we feestelijk toezien op de uitreiking van zijn felbegeerde diploma bewijs dat hij iets kan gaan doen wat hij echt wil... Yeah Ots!!

* heb e(motional) f(reedom) t(echniques) onder de knie, waardoor er ineens eigenaardig weinig troep meer in mijn achterhoofd lijkt te zitten waardoor ik me doorgaans neer liet halen... zeer fijn... hier een {engelstalige} link op youtube waar ik veel mee kon

* nadat ik een paar weken gelden met de klas van Felix ben meegefietst naar hun kamp-plek, had ik mezelf beloofd dat ik wat vaker met de fiets zou weggaan, gewoon soms een dagje weg mocht, van mezelf. en dat lukte me, vorige week donderdag... ik zou eigenlijk ergens specifiek heen gaan, maar ik had een heel andere route in mijn hoofd en kwam dus niet uit waar ik van plan was. wel had ik een picknick mee en een idee waar wat was, en dus besloot ik dan maar het stukje west-brabant waar ik 'verdwaald' was te gaan onderzoeken. lange tijd niet zo genoten in mijn uppie...

* met opa en oma - die ons op het idee brachten - zagen we afgelopen zondag reuzen uit België en Engeland en Frankrijk en Nederland door Bergen op Zoom wandelen... En een hond met een oranje t-shirt aan... Koffie na met mijn broer {die we eindelijk vonden na anderhalf uur en vele vergeefse pogingen om pa te bereiken op zijn mobiel} in mijn geliefde gelegenheid {nou ja, een ervan}, waar zowel Pops als Felix nogal van onder de indruk waren...

* het lijkt erop dat onze {zéér oncomfortabele} bank {waarvan de kussens aan het eind van de avond steevast op de grond belanden...} zal worden vervangen door de oranje {lekker theatrale} versie van een collega/vriendin die binnenkort op een camping gaat wonen, zolang (ze gaat maar niet naar Australie, zoals ze steeds had beloofd...). aanhangwagen van pa is geregeld, tieners-met-teveel-tijd-over ook, dus dat moet lukken...

* Engeland is door de groep heen (ja, het EK gaat gewoon door hoor... er doen meer teams mee dan alleen Nederland...) en wat zijn wij heden blij... Nou maar hopen dat ze niet tegen Duitsland moeten, want dat weet ik niet meer wie ik aan moet moedigen... Dan moet mijn gesplitste persoonlijkheid weer  van zolder... 

* wat zal ik weer maken voor de gezamenlijke picknick bij het St. Jansfeest?!

een jaar niet aan hoeven denken (hoewel er gewoon iets mee moest toen meneer G ging... hm...).

Heb er weer zin in...

Fijne viering van de zomer!!

verlaten eiland platen

Als de oudere kinderen naar school waren gebracht, en ik met de moeder van mijn au-pair gezin en de jongste (kittig ding van drie die nu ongeveer 24 is...) in de keuken allerlei dingen gingen doen (moeder poetste wel eens, en kleintje en ik zaten dan te kleuren of een puzzel te maken) en dan ging haar radio op 4. BBC radio 4, dus, de culturele zender waar allerlei heerlijks voorbij kwam (alweer een eye opener van heb ik jou daar...), en dan was het om tien uur tijd voor Woman's Hour. Weet niet of er in Nederland een equivalent was/is, maar het was dus een vrouwenprogramma (een heel uur!!) wat kon gaan over Alles, van koken en babies tot literatuur en Hoge Kunst... Maar altijd plezierig en leerzaam. En natuurlijk luisterde ze elke dag naar de radio-soap (ja, echt!) The Archers...

Die radio bleef eigenlijk de hele dag op 4, soms naar 3 (de klassieke zender daar), en een keer in de week - in mijn herinnering op zondag, maar ik zie dat het nu op vrijdag wordt uitgezonden - was er Desert Island Discs. Een heel simpel concept: een bekende Brit, Ier of wat dan ook, mag net doen alsof men naar een Desert Island (verlaten eiland, dus niet Isle of Wight...) wordt verbannen, en mag dan 8 platen uitkiezen die voor hem/haar belangrijk waren, een boek (men krijgt de bijbel en het complete werk van Shakespeare kado van de Beeb...) en een luxe artikel... Het is een soort verkapt interview, een kijkje in het leven van..., maar het blijkt eigenlijk steeds weer onweerstaanbaar. Over de jaren heen zijn er duizenden mensen geïnterviewd, godweet hoeveel muziekstukken voorbij gekomen, de meest vreemde luxe artikelen en natuurlijk behoorlijk wat intrigerende boeken... En ergens vorig jaar zijn ze, voor zover te achterhalen uit het archief van BBC radio4, op podcasts gezet... Meneer G, die ook een fervent luisteraar bleek, is ze ongeveer allemaal aan het afgaan...

{Heb er net een aangezet, en het horen van de begintune zet me meteen weer terug aan die keukentafel in East Sussex...}

We spelen het soms wel eens: welke platen zouden wij kiezen, en welk boek zou mee moeten...
Mijn 8:
* the beatles - i feel fine {deze band is de rode draad door mijn leven... love those guys...}
* nirvana - the man who sold the world {moeilijk kiezen uit hun cd Nevermind, maar ik weet dat deze indruk maakte bij de Unplugged uitzending, ooit}
* the smiths - there is a light that never goes out/please, please, please let me get what i want/every day is like sunday (kan niet kiezen... wil ze eigenlijk allemaal!!)
* talking heads - slippery people {arty band uit amerika met intelligente songs die ook nog best grappig waren - zo gelukkig dat ik ze heb ontdekt, dankzij de zwager van mijn vriendin M, waar ik vaak moest baby-sitten}
* ramses shaffy - laat me {dikke keel muziek, mooie man}
* oasis - live forever (doet me heel erg denken aan de tijd dat ik pas moeder werd, toen ik me door de voor mij moeilijkste tijd van mijn leven sloeg...)
* waterboys - whole of the moon {in die tijd - 1985 - begreep ik dat ik nooit zoals mijn leeftijdsgenoten zou zijn, en dat ik mijn eigen pad moest gaan zoeken... tijdens een feestje van M's 16e verjaardag speelde dit en ik zat in een hoekje naar de tekst te luisteren... ik bedoel: duh...}
* bjork - venus as a boy (gewoon heel erg prachtig... bjork is een beetje mijn held...)

boek: jane eyre (misschien lees ik m dan wel uit...) - charlotte brontë

luxe artikel: pen en een heleboel schriften

bijwerken

twee posts in een...

1.

Gisteren de laatste Harry Potter gezien en ben nog helemaal ondersteboven. Mooi, triest, indrukwekkend, en de laatste keer... Geen 3x3 meter grote hoofden meer van Dan Radcliffe en Tom Felton (in mijn beleving heeft hij de persoon van Draco Malfoy iets van gevoel gegeven, heel langzaam aan. Ik ben me ervan bewust dat dat niet de bedoeling was - Draco was een misselijk stuk vreten waar we allemaal een hekel aan moesten hebben. Maar ik zag twijfel, en die twijfel maakte hem een mooier karakter met meer diepte dan kennelijk was bedoeld) en Alan Rickman (Snape), niet meer de de prachtige landschappen en gebouwen (geen moderne technologie te vinden daar...) en de vele verwijzingen naar bijna boeddhistische elementen, de spirituele ideeën die Rowling in haar boeken had gestopt: liefde, vertrouwen, geloven in jezelf en je gevoel, luisteren naar je hart, durven kijken naar je donkere kanten, en voor mij de mooiste zin die Dumbledore uitsprak gisteren: 'natuurlijk is dit (wat er zich op dat moment afspeelt) allemaal in je hoofd, Harry, maar dat betekent niet dat het niet waar kan zijn...'

De jongens en ik hebben ze nu dus allemaal samen gezien.

Een deel van hun jeugd is hiermee afgesloten.

Zo voelt het tenminste...

Mooi...

2.

lijstje

9 dingen die ik nog moest doen voor ik 42 ben....

of het einde van het jaar...

het is dus zover, nummer 42 is bereikt

en welke van die negen dingen kan ik doorstrepen?

- Harry Potter 7/deel 2 zien

zie stukje hierboven

- een reis boeken voor mezelf alleen

{wordt aan gewerkt}

- zien of er een fatsoenlijke digitale spiegelreflex camera te vinden is

voor minder dan 400 euro

{gevonden en in gebruik as we speak...}

- thuis - onder eigen discipline - weer eens een schilderij maken

- naar Antwerpen gaan

- Pride & Prejudice zoals die met Colin Firth ooit was ergens zien te vinden op dvd...

{eh, wel gevonden, maar nog niet aangeschaft...}

- citroen-cheesecake maken....

- een boek uitlezen...

{was niet het genoemde boek, maar wel deze

en daar was ik heel erg blij mee...}

- beginnen met mijn volgende 'boek'...

zelfgeschreven dus. Begin is gemaakt, de eerste witte bladzijde is aangebroken en de ideeën beginnen zachtjes aan te borrelen...

spannend..

***

voor meer lijstjes, zie bij dertig dingen onder mijn blog-hoofd

negen dingen

9 dingen die ik nog moet doen voor ik 42 ben....

of het einde van het jaar...

- Harry Potter 7/deel 2 zien (komt binnenkort uit, dus dat moet lukken)

- een reis boeken voor mezelf alleen (of met een vriendin... tja, nog steeds best wel chicken...)

- zien of er een fatsoenlijke digitale spiegelreflex camera te vinden is voor minder dan 400 euro

- thuis - onder eigen discipline - weer eens een schilderij maken

- naar Antwerpen gaan

- Pride & Prejudice zoals die met Colin Firth ooit was ergens zien te vinden op dvd... wil weer wegwijmelen bij de versie die mijn knieën deed knikken...

- citroen-cheesecake maken.... Yummie!! Met ricotta en bio-citroenen, en dan gebakken in de oven...

- een boek uitlezen... (ben nu hierin bezig, wat een heerlijk boek is, maar het lukt me maar niet om er een einde aan te breien... heb dat vaker met boeken, dat ik ze te fijn vond om uit te lezen, omdat ik dan iets 'kwijtraak'... zucht...)

- beginnen met mijn volgende 'boek'... zelfgeschreven dus. Heb al een paar ideeën, en ik heb ook al een soort van beeld in welke richting ik het wil laten gaan... Nou nog de stap zetten en een Lege Pagina voor mijn snufferd toveren waar de eerste zinnen op komen te staan.... Altijd weer mooi hoe er opnieuw een andere, onbekende wereld zich aan me ontvouwt.

ik heb nog 23 dagen....

- wensput (2) -

Mocht Het Universum meelezen...

... huisje buiten, met een tuin die uitkijkt over velden en bomen - genoeg plek voor de kids om rond te sjouwen en muziek te kunnen maken zonder dat de buren overspannen worden...

... genoeg centjes voor een digitale spiegelreflex camera. Zoals deze...

... werk wat mijn talenten benut en waar ik plezier aan beleef. Of: kunnen leven van mijn schilderen/schrijven/prutsels...

... reizen kunnen maken naar Japan, en Ierland, en Canada, en Nieuw Zeeland, en Zweden, en Denemarken, en Duitsland, en Frankrijk...

... photoshop e.d. onder de knie krijgen...

... innerlijke rust en kracht vinden en me niet meer laten afleiden door angsten (ja, lekker vaag)...

... een studio/atelier hebben!!!

... langs de kustlijn van Cornwall wandelen...

... leren pottenbakken, zeefdrukken, beeldhouwen en houtbewerken...

- reasons to be cheerful - part 4 -

Gekluisterd in de auto (omdat ik moest wachten tot lief de fietsenwinkel uitkwam met een fiets die het deed) luisterde ik naar de cd met liedjes van Ian Dury (ja, die van Hit me with your rythm stick, uit 1864) en kwam Reasons to be cheerful, part 3 voorbij. Lekker nummer, met gekke combinaties van zinnetjes en ideetjes, zoals alleen hij er lang mee weg leek te komen. Helemaal fantastisch vind ik de text van There ain't half been some clever bastards: Einstein can't be classed as witless/he claimed atoms were the littlest/when he did a bit of splitting-um-ness/frightened everybody shitless...

Maar het zette me tot nadenken over mijn eigen reasons to be cheerful, en toen kwam ik met het volgende lijstje:

reasons to be
cheerful

* er groeien zomaar theeblaadjes in de tuin!!

* ik mag zo naar de Appie om pizza's en cola en choco-mousse!!!

* ik heb de mooiste, liefste, grappigste kinderen van de planeet (ja, sorry...)

* mijn vriendinnen zijn zo ontzettend lieve, fijne mensen...

* mag zo dadelijk en naar doctor Who en naar het Engelse voetbal team gaan staren... kwijl...

* onze auto is rood!!

* ik heb de kracht en schoonheid van pure liefde leren ervaren...

* de natuur geeft zoveel inspiratie, dat ik er vrolijk van wordt...

* de kleuren van de dingetjes die in huis staan, van dingen die de kids hebben gemaakt,
tot eigen creaties, of gewoon de manier waarop de zon door een kristal schijnt...

* de vele prachtige blogs van mijn collega's hier die ik zomaar elke dag kan lezen!!

* lintjes, knopen, kralen, hangertjes, zijden bloemetjes

* nog zoveel meer waar ik nu even niet op kan komen...

- redenen -

De opmerking van hier in huis - dat ik daar (UK) wel erg ophemel - kwam aan, dus eentje om de balans erin te gooien.

redenen waarom ik voorlopig liever hier woon dan daar:
1. Het wordt je daar wel heel makkelijk gemaakt om je leven als eeuwige student voort te zetten. Wat prima is als dat je ambitie is in het leven, maar niet echt fijn als je kinderen wil opvoeden. Tenminste, zo ervoer ik het dan...
2. Men lijkt hier zoveel meer volwassen dan daar, wat je vooral ziet in dingen als politiek en ambtenaren - er wordt een mate van zelfstandig denken en eigen verantwoording van je gevraagd hier die ik daar behoorlijk miste.
3. De laatste keer dat ik in Engeland was, merkte ik hoe fijn ik het vond dat het in Holland zo schoon is... Nooit gedacht dat ik dat zou denken, maar het blijkt echt heel veel verschil te maken in hoe je je omgeving ervaart...
4. Scholen. Liever hier dan daar, hoeveel minder het hier dan mag zijn geworden in de afgelopen jaren, het verhoudt zich op weinig manieren...
5. Hoewel het natuurlijk niet overal zo is, voel ik hier weinig angst voor agressie in het dagelijks leven. Er heerst geen roadrage (tenminste, niet als mijn lief niet klem gereden wordt door een of andere slecht oplettende muts), men houdt niet van ruzie (ook niet altijd handig, maar goed...) en wil graag een verstandige oplossing voor problemen (en ja, zoveel praten en polderen is soms zo irritant), en zelfs al wordt er 'opgetreden', dan nog lijkt het met een zekere mate van vriendelijkheid te zijn. Om gek van te worden soms...
6. Spiritualiteit wordt hier niet gewantrouwd en zelfs aangemoedigd. De laatste keer dat ik een spiritueel artikel in The Guardian las, moest ik mezelf tegenhouden om geen ingezonden brief vol spugende haatopmerkingen te sturen, zo negatief getint was het...
7. Hier wordt niet moeilijk gedaan over seksualiteit en je lichaam... Je hebt er een, je doet het, je wil het doen, of niet, en da's prima.
8. We wonen dicht bij België...

een paar redenen waarom ik zo morgen met de eerste ferry naar daar zou willen:
1. Als nogal sensitief persoon wordt je daar best wel in de watten gelegd.
2. je hoeft daar niet de hele tijd volwassen te zijn - je mag best onverantwoord het kleine verwende kind uithangen...
3. De ruimte voor creativiteit lijkt daar zoveel meer te zijn. Het is daar voor mijn gevoel niet ondergeschikt aan de praktische kant van het leven...
4. De koffietentjes en kleine restaurantjes zijn zoveel gezelliger en fijner om in te vertoeven dan de meesten hier. Een tentje in domburg daargelaten dan...
5. Er wordt daar minder open en makkelijk gedaan over sexualiteit en je lichaam. Je hebt er een, en sex is inderdaad een optie, maar moet er nou perse steeds over worden gesproken? Alsof het over de leidingen in de keuken wordt gepraat, zo onromantisch en zo weinig mystiek hangt er hier omheen... Maar ja, elk voordeel heb zijn nadeel, sprak de grootse Nederlandse Filosoof J. Cruijf al eens...
6. De natuur is daar zo mooi... En bloemen mogen gewoon groeien waar ze willen en de berm wordt niet om de haverklap gemaaid, en struiken en bomen hoeven niet perse uitgemeten en met zoveel centimeter ertussen geplant... De willekeur van de natuur lijkt daar meer geaccepteerd te worden. Het voelt hier vaak nogal uitgemeten en bedacht - de spontaniteit is hier te vaak te zoeken...
7. De link met Ierland is daar zeer tastbaar en fijn...

Ach. Overal is het wel wat natuurlijk en ik ben alles bij elkaar toch wel heel blij dat ik hier woon en niet daar. Al was het alleen al omdat ik dan zoveel mensen niet had leren kennen die ik nu tot mijn vrienden reken, of dat ik door het verschil te ervaren anders niet in had gezien dat het hier best wel meevalt, meestal...

- bergen op zoom -

- hastings -

- jaren in films -

Films, vandaag.
Niet van dit jaar (want ik kan me er geen voor de geest halen, ben ook heel slecht in jaartallen) maar meteen van de afgelopen 10. En ik ga er geen cinematografisch waardeoordeel aan hangen, of de hoop dat dit een critisch interessant want daar heb ik geen verstand van. Deze lijst is puur wat er is blijven hangen, wat mij heeft geraakt, waar ik met plezier of bewondering aan terugdenk, wat mij aan het denken heeft gezet.

- Into the wild (2007)
- Control (07)
- Billy Elliot (00)
- Amelie (La fabuleux destin d'Amelie Poulain, 2001)
- Brokeback Mountain (05)
- The curious case of Benjamin Button (08)
- Goodbye Lenin (03)
- Das leben der anderen (06)
- Little miss sunshine (06)

- boekig -

Normaal blijft de Flow gewoon in de schappen van de supermarkt/tijdschriftenhandel liggen, hoewel de prachtig vormgeving me telkens overal aanlokkelijk toeknipoogt en echt heel erg zijn best doet om me van gedachten te doen veranderen. Het leek me, na een paar keer bladeren, toch teveel een mooi plaatjesboek voor meisjes van 27+ met een carrière, en de artikelen hadden de spirituele diepgang van de Viva of de Flair, en de prijs... Maar omdat zij erin staat deze keer, zette ik al mijn reserveringen opzij. Zaterdag dacht ik: Laat mij eens gek doen, en mikte het blad tussen de pizza's en de croissants en de kruidnoten in de kar.

Oordeel blijft hetzelfde - mooie plaatjes, suffe artikels, prijs onbegrijpelijk hoog - met als bijgekomen vraag: hoeveel aandelen zouden de maaksters hebben in L'Oreal?! Maar goed - ieder zijn/haar meug.

Wel leuk was de boekenrubriek en het stukje over Hanneke Groenteman (omdat het gewoon een stoere, leuke vrouw is). En daarom (!) mijn eigen boekenlijstje... Want ik lees ook wel eens. Niet vaak,maar genoeg om een top zoveel te kunnen maken... Komtie:

* Maurice - E.M. Forster
Boek gaat over een jongeman aan het begin van de vorige eeuw, uit de gegoede klassen van de Engelse samenleving die er achter komt dat hij op mannen valt. In die tijd niet erg handig want er waren nog wetten die hem daarvoor op het schavot kregen. Zijn strijd met zichzelf en zijn weg naar acceptatie is prachtig omschreven, zoals Forster dat - vanwege eigen ervaringen hierin - zo voortreffelijk kon: kwetsbaar en krachtig tegelijk, discreet en tegelijk ziedend over zoveel huichelarij, onmacht om datgene waar niets aan veranderd kan worden.
Niet alleen omdat ik het onderwerp een intrigerende vind, ik lees het boek graag met regelmaat om andere redenen - zowel het taalgebruik wat heerlijk is, maar ook de twijfel, en de zoektocht naar ware identiteit, en ware eigenheid, zijn voor mij dingen die raken. En het feit dat liefde overwint.

* Equus - Peter Shaffer
Een toneelstuk, maar ik heb hem gelezen als 'boek' en dat dan in ongeveer een uur of 2. Schokkend onderwerp (jongen verblind 6 paarden en psychiater probeert erachter te komen wat hem ertoe heeft gedreven) wat op subtiele wijze wordt ontrafeld - wat drijft ieder van ons tot de daden die we verrichten? Doen we dingen omdat we zo geboren zijn, of omdat er een ingewikkelde samenstelling van invloeden is die we in ons leven hebben meegekregen, waar we weinig invloed op hadden maar makend at we een leven lang mogen pluizen tot we een antwoord weten? En: leeft de jongen die de paarden verblindt niet een echter leven dan wij die ons door onze sociale beteugelingen maar steeds in bedwang houden? Is het fout om de jongen te benijden om zijn eigenheid?!
Een jaar of wat terug stond Dan Radcliffe op het toneel in London in dit stuk - een poging om zijn lievige Harry Potter imago wat op te peperen - en naast het feit dat hij schijnbaar de sterren van de hemel speelde, werd er eigenlijk alleen gesproken over de scene waarin hij uit de kleren moest (ja, er zijn betere redenen om naar London te reizen...), in het stuk - en het boek - een schokkend en belangrijk gedeelte. Ik was er graag getuige van geweest, maar helaas...

* Lady's Maid - Margaret Forster
(geen familie) Een verhaal over een bediende van een bekende Engelse dichteres, die - ook weer begin vorige eeuw - niet veel in de pap te brokkelen had. Treurig verhaal, maar Forster kan mooi het gevoel geven alsof je precies ziet waar je bent. Speelt zich gedeeltelijk af in Florence, Italië.

* Cat in the Hat - Dr. Seuss
Onzinrijm van de bovenste plank. Grappig, absurd, de plaatjes zijn prettig gestoord - ik lees hem graag voor.

* Pluk van de Petteflat/Jip en Janneke/Otje - Annie M.G. Schmidt
Heerlijk mens zoals ik graag zou willen zijn - helemaal zichzelf en zonder vrees over wat anderen van ze denken... Zal wel een hel geweest zijn om met haar te moeten werken, maar haar boeken zijn dat in elk geval niet...

- eerlijk is alweer eerlijk -

omdat Andere Daan een Honesty Award mijn richting deed sturen - dankjewel, Daan!!! - mag ik nu mijn ziel en zaligheid blootleggen. Maar dat deed ik toch al, dus tien feiten moet niet moeilijk zijn... En sommigen zijn anders dan in mijn Engelse Bloglijstje, 1. Ik ben een vreselijke zoetekauw... en: ik ben doodsbenauwd voor de tandarts...
2. ik stel graag uit tot morgen wat ik vandaag zou kunnen doen...
3. Foto's maken doe ik graag, maar sta er zelf liever niet op. (kan er maar twee bedenken die ik mooi vond van mezelf...)
4. Ik heb nog steeds moeite om 'ik' te schrijven, hoewel dat vast anders lijkt hier op deze blog...
5. ik vertrouw bijna blind op dat 'het wel goed komt', iets waar mijn lief nog steeds heel erg zenuwachtig van wordt...
6. In Engeland grijp ik vrijwel meteen naar de Fry's Turkish Delight, vooral omdat de papiertjes zo prachtig paars zijn... en de Delight zo delighfully jummie... 7. Een Hollands vriendje heb ik nog nooit gehad, wel een Duitse prachtjongen, en een heel lieve Japanner, en natuurlijk houdt die Engelsman het verbazingwekkend lang met mij uit. Tot nu toe dan...
8. Schrijven, tekenen, schilderen, boetseren e.d. doe ik al sinds ik er groot genoeg voor ben, maar ik ben te bescheiden (lees: een schijterd) om er iets professioneels mee te doen. Dus is Thuisblijfmoederen het ideale beroep voor mij... Maar mijn handen jeuken wel...
9. spiritualiteit is mijn redding geweest - tenminste, lezen en praten erover en tot de conclusie komen dat alle wijsheid die ik dacht te vinden al lang en breed in mij zit. Nu nog vertrouwen dat het ook daadwerkelijk zo is...
10. ik heb een heel lage film/soap/verhaaldrempel... Om te lezen/kijken, tenminste. Ze mogen van mij heel erg diep gaan, maar ook zo oppervlakkig dat je er tranen van in je ogen krijgt... Gisteravond zat ik tot diep in de nacht naar Good Will Hunting te kijken, en While you were sleeping, heb ik al 4 keer gezien... En die soaps... tja... dus.

De scrap mag van mij nu naar: Lizette, Elly en andere Lizette

- reislust -

Goh, wat een hoop zware kost allemaal, de laatste weken... Al dat stomme zelf-inzicht-gemekker ook de hele tijd... Navelgestaar Even pauze ervan.

Pollemijn gaat als een tierelier op school. Ze heeft haar plekje wel gevonden in de klas, vind het voorlopig heel fijn en valt als een blok in slaap 's avonds... Dat ze iets van 5 pauzes heeft op een dag en vaak kan spelen zal ook wel goed zijn, ik kan me niet voorstellen dat meteen de hele dag alleen maar met je hoofd bezig, goed is. Zou ook niets voor haar zijn.

Felix is in de wereld van de landkaarten gedoken, via zijn klas. Of hij er een mee naar school mocht nemen, was de vraag. Welke wil je, vroeg ik terug. Welke heb je allemaal? Nou, daar kwamen ze de la uit - Engeland (natuurlijk), Roosendaal, Bergen op Zoom, Rotterdam (?), Parijs en Praag. En Antwerpen. En Walcheren... Nou, hij wilde die van Groot Brittannie wel, dan kon hij aan juffie laten zien waar papa en mama hebben gewoond, ooit, en waar Nanny en Grandad nu wonen, ongeveer.

Otto is aan zijn levenslijstje begonnen. Naar aanleiding van god weet wat, meldde hij dat hij voor zijn twintigste een keer buiten Europa wil zijn geweest. Zijn voorkeur ging uit naar Amerika, maar Australië vond ie ook oké. Natuurlijk... Ik gaf hem mijn copie van Chickensoup for the soul, een boekje met allemaal opbeurende levenswijsheden, verhaaltjes en wetenswaardigheden die je door een donkere dag kunnen slepen. Daarin was een lijst opgenomen die ooit door een jongen van 15 was gemaakt en waar alle dingen op stonden die hij wilde doen. Van de 127 had hij er 108 afgevinkt... Om te laten zien dat als je jezelf een doel stelt, je meer kans hebt die te verwezenlijken. Otto boort hier nu inspiratie uit en is voor zichzelf een lijst een het maken met zijn goals.

Max is tijdelijk band-loos... Vanwege artistieke verschillen en het feit dat de drummer en de zanger er geen zin meer in hebben. Balen dus... Zal Kurt Cobain vast ook wel eens hebben gehad... Hij oefent vrolijk verder aan zijn repertoire, breidt het verder uit naar Nick Drake - mooi!! - en hoopt op betere tijden...

Volgens Lief - mijn huis-goeroe - zal ik toch iets moeten gaan doen aan mijn externe verlangens en de hoop die ik heb op verlossing door de vervulling ervan. Was mijn vraag: en als mijn verlangens diep van binnen komen en zich uiten in wensen om te reizen en andere mensen te leren kennen en alleen te wonen? Wat dan? Daar had hij geen antwoord op...

Net een heerlijke kop koffie op met een vreemd taartje bij de V&D hier in de stad, nadat ik mijn rijbewijs bij de Gemeente heb gedumpt en een formulier heb ontvangen waarop Lief zijn handtekening mag zetten als bewijs dat hij toestemming geeft dat onze kinderen op mijn paspoort komen staan... Stel dat ik ze ga ontvoeren... Kids moeten ook mee om hun koppies te laten zien bij afgifte van oud paspoort, of ze wel dezelfde zijn als de fotootjes die erbij geleverd worden. Foto's maken, paspoort ophalen, rijbewijs ophalen - mijn reislust gaat nu al in de centen lopen, en ik ga alleen nog maar naar Engeland.

Engeland!!! Here i come - waarschijnlijk...

- zes stappen van verwijdering -

Een hele tijd geleden hoorde ik over een theorie die meende dat iedereen in de wereld maar 6 stappen is verwijderd van iedereen in de wereld (The 6 degrees of separation). Lekker vaag en de grap was dan hoeveel mensen jij dan verwijderd zou zijn van de acteur Kevin Bacon - waarom Kevin Bacon? Geen idee, maar het hield een heleboel mensen op feestjes een tijdlang bezig.

In een boek wat ik even geleden uit een van de vele bananendozen van mijn broer redde, wat mij zou moeten motiveren om mijn dromen na te jagen, stond een tip: breng je zelf in contact met iemand die je bewondert, met dezelfde zes stappen van verwijdering in het achterhoofd. De schrijver haalde een onderzoek aan waarin honderd pakketjes naar een bepaald adres in Engeland moesten worden doorgegeven en er bleken nooit meer dan 6 mensen te zitten tussen de verzender en de ontvangster. Dus als je Barrack Obama wil ontmoeten, zou het zomaar kunnen dat jij iemand kent die Jan Peter Balkenende kent en nog iets van hem tegoed heeft, en dan ben je misschien maar drie mensen verwijderd van de president van Amerika.

Wie wilde ik ontmoeten? Geen idee. Ghandi is dood, John Lennon ook, Nelson Mandela heeft wel wat beters aan zijn hoofd, Dalai Lama heb ik vanuit de verte gezien (ook niet verkeerd, maar niet ontmoet). Er zijn er een boel die ik wel cool vind, maar idolaat ben ik van niemand. Wel zeer gecharmeerd, en ik kan zo een lijstje opnoemen van lui waar ik graag een kopje thee mee zou willen drinken, mocht het zo een keer uitkomen...

Maar toen zaten wij in de bios naar Harry Potter te staren en was ik zeer onder de indruk van vele acteurs, waaronder de klasse-acteurs als Micheal Gambon (Dumbledore), Maggie Smith (Prof. McGonnagal), Alan Rickman (Snape), Jim Broadbent (Prof. Slughorn) en vele anderen, maar ook van de jongere lichting die van ukkepukken uitgegroeid zijn tot volwassen mensen. Dan Radcliffe is geen broekie meer, en ook Tom Felton (Draco Malfoy) is niet meer het pukkie wat ie 5 films ervoor was. Zucht.... Zou het dus ook niet erg vinden om thee te moeten drinken met Dan, of Tom... Maar die ken ik dus niet... Hoewel...

En hier schiet dus die 6 stappen-toestand ineens in actie. Ik ken mijn neef in Engeland, en die heeft verkering gehad met de actrice die Pansy Parkinson speelt, en die kent vast en zeker Tom Felton, Dan Radcliffe, Alan Rickman. Dus ik ben drie stappen verwijderd van de cast van Harry Potter & The Halfblood Prince... Ga ik verder, kom ik uit bij Dan Radcliffe die Gary Oldman (Sirius Black) kent, en die kent Jennifer Aniston (hij was ooit in een aflevering van Friends), en die had ooit wat met Brad Pitt... ik - Jake - Scarlett - Dan - Gary - Jennifer - Brad
ik - Jake - Scarlet - J.K. Rowling!

Nog eentje dan: Zoon 2 - mijn schoonvader (zijn opa) - Frank Lampard (speelt bij Chelsea, waar mijn schoonvader rondleidingen gaf) - Wayne Rooney - Ronaldo
Of: ik - schoonvader - zijn werkgever bij Chelsea - Roman Abramovich (eigenaar van Chelsea die zwemt in het geld)
Of: ik - Lief - Mary McCartney - Paul McCartney en John Lennon
en: Oudste zoon - zijn vader - Mary McCartney - Macca - Jimi Hendrix/Bob Dylan/Eric Clapton
Of: ik - vriendin Sarah - echtgenoot van haar vriendin Fiona - Travis (Band) - Blur!!!!!
of: ik - vriendin Sarah - James Wilby (acteur Maurice) - Rupert Graves (Very Yummie Britse Acteur)
of: ik - Daan - haar echtgenoot - de hele Nederlandstalige muziekscene...

Nou ja, zo kunnen we nog wel even doorgaan, maar ik geloof dat ik wel een idee heb van hoe de vork in de steel zit... Very cool, eigenlijk wel...

- gecoverd -

Mijn lief heeft een collega die ook muziek-geflipt is en erg genoeg voor Lief is collega behept met eenzelfde muzieksmaak als ik on the whole. Die van hem is wat heavier en hij zal vast geen tijd hebben voor Blur of Keane, maar verder strookt het behoorlijk. Collega heeft een radioshow, ergens op Radio Moerdijk (met een reikwijdte van wel 2 km!!) samen met een vriend van hem, en een blog en daar kan je lezen wat je allemaal mist als je niet in Zevenbergen woont... Soms denk ik wel eens dat hij de playlist van Studio Brussel kopieert, maar dat is in mijn ogen niet eens een crime - van mij mag 'ie... Deden dat maar meer mensen...

Een paar weken geleden was er een avond vol Duitse muziek, waar wij netjes ons lijstje met verzoekjes voor inleverden (Trio, Peter Fox, Spider Murfy Gang) - en nix van hebben gehoord omdat wij meer dan twee km buiten Moerdijk wonen - en over een week doen de heren een cover-avond, waar je ook verzoeken kan inleveren, dus zaten Lief en ik afgelopen week aan de tafel in de keuken te prakkiseren over welke covers wij allemaal kenden en van wie de originele versies waren. Eerst kwam ik niet verder dan Calexico en R.E.M., vanwege mijn vergiethersens die niet veel meer informatie lijken te kunnen vasthouden dan datgene wat op dat moment net gebeurd is... Maar van lieverlee kwamen er allerlei song binnen, en bleek ik best nog wel wat te kunnen onthouden...

een selectie:
* Hurt - Johnny Cash (van Nine Inch Nails)

* Don't fence me in - David Byrne (van Cole Porter)

* Shadowplay - Killers (Joy Division)

* Mad World - Andrews & Jules (Tears for Fears)

* Hush - Kula Shaker (Deep Purple)

* Mrs Robinson - Lemonheads (Simon & Garfunkel)

enjoy!!

- bijvoorbeeld -

Om mijn afgrijselijk generaliserende stukje van gisteren nog wat kracht bij te zetten, een paar voorbeelden van dingen die mij (en lief) met enige regelmaat opvallen... Waarbij voorop gesteld dat het vooral niet te serieus bedoeld is...

- Hier worden ons adviezen gegeven waar we niet om hebben gevraagd, iets wat ons in UK nooit is overkomen.

- Daar heb ik tien jaar ongeregistreerd rondgelopen. Lief mocht hier niet eens een huis betrekken zonder werkvergunning. Men houdt hier errug veel van registreren...

- Britten hebben (over het algemeen) een laag zelfbeeld. Nederlanders helemaal niet...

- Nederlanders nemen zichzelf heel serieus. En zien dat niet als een negatief aspect.

- Nederlanders zijn heel georganiseerd en verwachten dat ook van de mensen om hen heen. Mijn chaotische aard wordt hier niet erg gewaardeerd. Daar viel het niet eens op...

- Als je daar een beetje slim uit de hoek komt of laat merken hoe intelligent je bent door woorden van meer dan drie lettergrepen te gebruiken, wordt je met veel argwaan in de gaten gehouden. Niemand knippert daar met zijn ogen als men als 'loser' wordt bestempeld. Moet je hier eens proberen...

- Daar wordt je om de haverklap in de zeik genomen en daar moet je vooral gewoon tegen kunnen, anders is het een hel.

- Hier worden anderen in de zeik genomen die minder sterk overkomen, maar kan men er niet zo goed tegen als men zelf onder vuur komt te liggen.

- Daar is men vooral beleefd omdat men bang is voor de toorn van anderen, hier is men achterdochtig voor beleefdheid en wordt het gezien als een teken van zwakheid.

- Daar accepteert men dingen die gebeuren. Er wordt steen en been geklaagd, maar niet tegen die instanties die er iets aan zouden kunnen doen. Waarschijnlijk omdat men heeft geleerd dat het geen zak uitmaakt. Hier moet wat 'fout' is meteen veranderd/verbeterd worden en zal men geen dag langer dan nodig zonder perfectie zitten. Een staaltje machteloosheid vs. verwendheid...

Over het algemeen dus - ik ken heel relaxte Nederlanders die hier totaal niet in te herkennen zijn (niet veel, maar toch...), en Britten die zo georganiseerd zijn dat je er eng van wordt. Maar als je er niet op let, zal het inderdaad niet opvallen. Als je prioriteiten ergens anders liggen, zullen je andere dingen opvallen... Toen ik pas in Engeland woonde, dacht ik dat ze daar allemaal grappig waren en artistiek en relaxt en welgemanierd, maar na er tien jaar te hebben vertoeft, en tien jaar af en toe een bezoek gebracht, vallen een hele hoop andere dingen op. Hier, en daar... Nergens is het beter, alleen maar mooier, of meer passend bij je karakter... Dat was heel lang Engeland, maar nu geen van beide landen specifiek, merk ik... Ik moet het toch gewoon bij mezelf gaan vinden en mijn plekje niet van een land af laten hangen.

Om met Oscar Wilde te spreken: 'Patriotism is the virtue of the vicious' (Vaderlandsliefde is een verdienste van de kwaadwilligen...). Dus nemen we het maar met een behoorlijke korrel zout...

- oogst-festival -

Weer veel te lang opgebleven, gisteravond en de avond ervoor. Kon net mijn bed uit, maar het was het waard.

- rennen, vliegen, zweven -

Kan al een ding van mijn lijstje afstrepen - mediteren lukt vrijwel dagelijks...
Heerlijk!
Nou de rest nog....