5 x songs # 1

* om te beluisteren: klikken op titel *

1. throw your arms around me - luka bloom
dacht altijd dat deze van Crowded House was, omdat ze 'm ooit bij een Twee Meter Sessie (grijze oudheid op Radio 3, lang voordat Giel Beelen het mannetje was daar...) deden, tot ik zag dat vele anderen m hebben gedaan, en het van een Aussie band bleek die Hunters & Collectors bleek te heten... mooi, integer, lekkere Ierse lilt van de heer Bloom... staat op een cd vol andere covers, waar ook de volgende song op staat...

2. urge for going - joni mitchell
prachtige tekst - over de drang om er vandoor te gaan, als de zomer aan zijn einde komt, de herfst zijn voorzichtige aankondiging doet, en je je geliefde moet loslaten, omdat hij/je niet anders kan... Over dingen die voorbij gaan, of je nou wil of niet...

3. thick as a brick - jethro tull
geleend van Johnny Cash, dit nummer. maffe band, met veel verschillende invloeden, waaronder jazz, klassieke muziek en hard rock... En ja, hij speelt ook hier een dwarsfluit, al of niet staande op een been...

4. twelve gates to the city - robert plant (en een heleboel ander lui)
ik ben grote fan van Led Zep, maar mag Robert Plant zijn solo dingetjes ook graag volgen. Deze 'fase' was mijn favoriete, hier experimenteerde hij met allerlei stijlen en ik heb zeer genoten (en nog steeds) van wat hier uit kwam...

5. edie - the cult
hoewel ik makkeijker naar She Sells Sactuary grijp als een lekker nummer uit de jaren 80, is deze me toch meer bijgebleven uit mijn tijd als Onbegrepen Tiener (of daar net voorbij) en ik als geen ander zwolg in zelfmedelijden...

jethro rull
met bijbehorende ooievaars-pose van zanger Ian Anderson

10 x songs

omdat ik even niets anders kan verzinnen...
en omdat muziek zo'n idioot grote plek inneemt in mijn leven...
in redelijk willekeurige volgorde...

1. release - pearl jam
(1992) de band heeft zich teruggenesteld in mijn hart, nadat ik ze een tijdje kwijt was, al bleef hun zanger gewoon zitten waar ie zat... dit lied kwam in een droom voor, deze week, toen ik een nogal mooie boodschap doorkreeg, zoals dat wel eens gaat in dromen, eentje die nog lang doordreunde in mijn hoofd en hart... {release betekent vrijlaten, loslaten...}

2. somewhere only we know - keane
(2004) zo sentimenteel als ze komen, popliedjes, en dit is een van de besten... terughaken naar een tijd waarin je misschien gelukkiger was, of dat dacht te zijn (en ik ga dan meteen terug naar het begin van mijn relatie...).  We've come a long way...

3. every little thing she does is magic - police
(1981) in de tijd dat ik Sting leerde kennen (1985) had de man net zijn eerste solo elpee uitgebracht en was ik straalverschrikkleijk verliefd op m... alles wat ik zelf niet had/was projecteerde ik op de goede man en mijn god was vond ik m mooi... ik leerde, dank zij een vriendinnetje, the Police kennen, en werd zo ongelofelijk blij van hun muziek... deze het meeste... ik ging er zelfs van dansen... {ik, dansen... waahaha!!!}ook heel fijn was dat de teksten zo goed waren...

4. rubber soul - the beatles
(1965) technisch gezien een hele elpee, maar ik kon niet kiezen...  van geen een van hun, eigenlijk... The Beatles staan voor een soort van traditie in mijn leven... whatever fucked up things happen in life, there´s always the beatles... zoiets...  allemaal heerlijke songs, al springt Norwegian Wood er wel uit gezien een soort van keerpunt in hun carrière... kwam zowat heel 1984 niet van mijn draaitafel...

5. break on through to the other side - the doors
(1967) Jim Morrison valt in eenzelfde rijtje als Sting in 1985 en Eddie Vedder al twintig jaar - mannen die dat hebben wat ik ook wil, zijn en hebben... Hij had iets wilds, iets zo supersensueels, zo onkwetsbaars... god wat ging mijn bloed sneller stromen van Jim Morrison...

6. what's the frequency kenneth - r.e.m.
(1994) had dus elk willekeurig ander nummer van ze kunnen zijn, maar deze spreekt me aan omdat ie zo lekker ramt... kennelijk nu behoefte aan.... fijne band, lieve zanger met hart op goede plek, mooie kop ook en geen watje...

7. bookends - simon & garfunkel
(1968) zo mooi...
zij stonden voor de slimme jongens die ik leuk vond, voor de denkers, de stille types, met een brilletje... vele andere nummers van ze roepen hetzelfde op bij me

8. town called malice - the jam
(1982) favoriet moment uit Billy Elliot, de film... over wanhoop en dingen die voorbij gingen...

9. awake my soul - mumford & sons
(2009) zij maken steeds weer wat anders wakker in mij, merk ik, maar mijn ziel is het eerste wat ze raakten met hun muziek, met de stem van Markus... *zucht*

10. it's too late - carole king
(1971) een van de weinige dames die mij kan bekoren, en dit lied heeft zoveel diepte en zwaarte voor me nu... *nog meer zucht*

dingetjes #258

stemming  vrolijk

*

kleur :: groen

*

net gegeten :: pizza met tonijn van dr oetker

*

zin in :: koffie

*

muziek :: falling slowly

glen hansard & eddie vedder

lied uit de film 'once' 

die zich heeft vastgeklampt in mijn hart...

*

boek :: hitchhiker's guide to the galaxy

de film met martin freeman was al een favoriet, 

en het boek ervan blijkt een heerlijke leeservaring... 

*

film :: monsier lazhar

gisten gezien inde bios in de stad

een canadees juweeltje

*

tv :: miranda

bbc, vrijdagavond

favoriet van Polly en mij

suf, melig, geflipt, brits

*

website :: charlottes fancy

leuke spot-site

ze plaatst grappige, fijne, lieve, mooie dingen in de sfeer van 

interieurs (voorkeur voor scandinavie 

ligt  niet onder stoelen of banken) kaarten, kinderdingetjes

*

released...

oke...
ik ga nu proberen om met mijn nieuwe pc (draagbaar...) een stukje te schrijven, en te doen wat ik notmaal met de andere pc deed, en natuurlijk is dat hartstikke voor de hand liggend en makkelijk, maar ik sta nog steeds te kijken dat dit ding het doet... En heel blij, ben ik ook... Blij dat ik weer online kan, dat ik gewoon  mijn ei weer een beetje kwijt kan (hoe triest is dit?!)...

Dus... Geen plaatjes, want ik heb er nog geen inzitten, en ik weet nog niet hoe dat werkt... Jullie zullen het heel even met deze droge text moeten doen, helaas...Ik zal mijn best doen om hier verandering in aan te brengen...

klipje dan maar van de Tube... dit nummer speelt deze week een ongelofelijk belangrijke rol in mijn onderbewustzijn...
en ik ga niet janken deze keer....
echt niet...
echt...
oh fuck... tissue!!!

musical interlude

fijne muziek van een fijne vlaamse meneer en zijn bandje, dEUS..

dingetjes #16

stemming :: twijfelig

*

kleur :: paars

*

zin in :: stilte 

(vooral omdat iCarly nu blert op de achtergrond)

*

ruik :: citronella {?}

* 

zie :: een zonnige tuin

*

hoor :: iCarly dus, 

en wat Max aan het beluisteren is in zijn zolderkamer

*

muziek :: walls come tumbling down - style council

*

film :: a hard day's night

een heel oude film {1964}

maar hij werd deze week in breda in het filmhuis gedraaid, 

en ik zag m eindelijk...

moi gefilmd, heerlijke muziek, heerlijke jongens, leuk verhaal 

{intelligente teksten ook...}

*

tv :: nieuwe drama's op de bbc

na hun mega-verslag van 16 dagen tijdens/over de Spelen 

is het najaars-seizoen weer aangebroken

en ik zag gisteren bijvoorbeeld al 

een heel fijne nieuwe serie voorbij komen...

dit belooft wat...

*

website :: letterpers

over kaarten en andere dignen 

die met een ouderwetse grafische pers worden gefabriceerd...

kwijlen voor mij...

parels

zag gisteren een docu over Pearl Jam (tot grote frustratie van zoon 3 die voetbal wilde kijken...) waarin we - in eerste instantie - werden teruggenomen naar hun begintijd (zoals dat gaat in docu's over bands), een tijd waarin ik zelf mijn pad in het leven begon op te gaan, mijn eigen pad dan, en ik vond in Eddie Vedder (naast een prachtig hoofd om naar te mogen staren) een stem die verwoordde wat er in mij omging, een gelijke ziel... Een introvert en oprecht mens die zich af en toe op een intens prachtige manier liet gaan, al zijn rotzooi eruit gooide, gevoel in zijn liedjes kon leggen waarin ik iets herkende, smoorverliefd werd op zijn stem en alles wat ik weerspiegeld zag...

Dat gevoel, die onzekerheid over wat ik wilde met mijn leven, en hoe in godsnaam, kwam keihard terug binnen, en terwijl onze Pol vragen stelde over wat er werd verteld ('Wie is dat? Wat bedoelt hij? Waarom ging die man dood?') en Felix zat te brommen over de voetbal die hij aan het missen was, zat ik met mijn gevoel in de wanhoop en de woede van 1990, in mijn onmacht m de verandering te vinden die ik nodig had, de gevangenis van mijn verlangen...

Dat ik ze een jaar of vier later als en baksteen liet vallen, er niet meer naar kon luisteren, naar de woede van Eddie en zijn maten, zal te maken hebben gehad met de wereld die ik inmiddels had gevonden waarin ik niet meer herinnerd wilde worden aan die wanhoop, aan de onmogelijkheden - ik had een andere wereld waarin ik gelukkig was, met mijn kindje aan het strand en de wereld van toen leek zo ver weg, zo ver van wat ik wilde, dat wilde ik graag zo houden...

Zal er weer aan toe zijn, zal weer geraakt willen worden door zijn stem, zijn oprechtheid, zijn mooie hoofd... Sing for me, Eddie...

holland pop

Mijn online krant is een paar weken geleden begonnen met een blog waarin het aandacht besteed aan muziek uit zeven verschillende Europese landen. Frankrijk en Polen zijn al geweest, en deze week is Nederland aan de beurt... Tien bands/nummers... En nadat ik was bijgekomen van de eerste twee zinnen in het bijbehorende stukje ('Nederlanders zijn dan wel lang, maar hun popsterren lijken erg in de massa te willen verdwijnen. Weinig bands uit de lijstje lijken hun nationale identiteit op hun mouw te willen dragen... {eh, schrijver van dit stukje: dat IS de Nederlandse identiteit - in de massa verdwijnen...} Dit zou wel eens gedeeltelijk het resultaat kunnen zijn van hun bescheidenheid (waaahhahahhaaa!!!! Hollanders bescheiden?! weet niet wie de schrijver heeft ontmoet in zijn dagen hier, maar ik heb nog maar een paar bescheiden mensen ontmoet en geen van allen waren zij werkzaam in de pop-muziek...), de voornaamste reden is dat ze een griezelig vermogen hebben om internationale invloeden op te slorpen en perfecte imitaties terug te verkopen aan daar waar het vandaan kwam...'

Het lijstje met songs was niet geheel naar mijn smaak, maar het kon me ook niet heel veel schelen. Weet niet waarop de meneer van het artikel zijn keuzes op heeft gebaseerd, het was wel grappig en interessant om te zien hoe Nederlandse muziek/cultuur wordt bekeken met buitenlandse ogen.

Niet in het lijstje, maar wel genoemd in een paar van de reacties: bands die mijn lijstje zouden halen...

lekkere stevige {maar niet te stevig} rock met een hollandse tekst.

heb Rick de Leeuw ooit eens  in het wild gezien in Antwerpen, 

toen stak hij met hoofd en schouders uit boven de Antwerpenaren 

om hem heen en hij heeft een heel lief hoofd...

{dit geheel terzijde...}

*

de beste uitvinding ooit, Kyteman...

prachtige dingen verzint die jongen, en de uitvoering, 

zoals hier op Pinkpop 

is steeds met een adembenemende schoonheid en power...

Hoog op mijn lijstje Live Zien

*

eigenlijk heb ik een hekel aan Bløf, 

want ze krijgen me regelmatig aan het huilen.

zo ook met dit nummer...

rotband...

*

toen Doe Maar door elk meisje werd vereerd 

en ik daar nix van snapte, 

had ik iets met Erik Mesie, 

en vooral dit lied...

*

pas ontdekt

lekkere beatle-pop

*slurp*

*

vooral deze versie van dit lied, 

ik mag haar stem wel

*

liefde, onderbroken

wilde op de rand van deze leap-dag/maand/jaar een liedje delen, 

wat ik deze maand heb ontdekt op de radio...

fijne muziek van Jack White, zonder zijn maffe zus/vriendin/nicht/tante (???) 

of ongeregeld zootje vrienden van the Raconteurs

{heerlijke muziek ook, daar niet van}...

en omdat hij ook al veel te jong is heengegaan
eentje van the Monkeys
de band van Davy Jones

troje

snapte d'r niet zo goed, toen ik 'r 25 jaar geleden leerde kennen,

maar ik geloof dat ik er nou wel achter ben...

wou dat ik wat van haar onvoorzichtigheid kon lenen...

misschien komt dat bij mij nog wel een keer...

Mooi lied, dit

 

vers

Omdat ik dringend Roosendaal uit moest, om mezelf een beetje sane te houden, was ik vandaag een tijdje in Breda. En omdat mijn vriendin S mij de vorige keer attent had gemaakt op een 'ouderwetse' platenzaak in de buurt van de v&d, ging ik daar dus linea recta heen. Velvet heet he, en ik voelde me meteen weer 17, toen ik uren doorbracht in 'echte' platenzaken, waar ze 'echte' muziek speelden die ik normaal alleen hoorde op de vara-dinsdag, of toen ik Studio Brussel ontdekte...

Vandaag, druilerig en ik ook, hadden ze de cd van een band opgezet die mij vaag bekend voorkwam. Of tenminste, dat dacht ik, want bij navraag bleek het een bloednieuwe band uit Schotland en was hun cd net uit... Maar ik was instant verliefd, en heb op Youtube een paar fijne nummers van ze gevonden...

authentiek

In het toilet van mijn ouderlijk huis ligt altijd wel een stapeltje tijdschriften wat in een vorig leven deel was van de leesmap, maar nu een waardig einde krijgt en tot in lengte van dagen wordt doorgespit en gelezen. Ik blader dus wel eens door de Quest en de Tuin en Plant (of zo) en kom dan dingen over bladluis of delfstoffen te weten die ik ook meteen weer vergeet, en de kinderen krijgen soms een paar Tina's of Voetbal Internationals toegestopt. Fijn, scheelt ons weer geklaag bij de tijdschriften afdeling van de Appie...

In het stapeltje op het krukje in het toilet lagen gisteren ook een Libelle en een Margriet. De damesbladen die ik vooral probeer te negeren, ware het niet dat er soms best wel wat leuks in te lezen valt (recepten, reisverslagen naar Ierland, Jan, Jans en de kinderen {die maar niet ouder worden, maar intussen allemaal wel een laptop en blackberry hebben...}..). Ik lees redelijk vaak best wel intelligente dingen van Wieke Biesheuvel en die man die een column heeft in een van de bladen, en ook de stukjes van Annette Heffels, huispsych van de Margriet leest  fijn weg. Tot ik me gisteren bijna verslikte in het stuk wat ze had gepend over Jezelf Zijn, en dat ze daar zo'n schurfthekel aan heeft gekregen, omdat iedereen het te pas en te onpas roept te willen zijn. Waar ze wel een beetje gelijk in heeft, want elke gek op tv die iets kan doet dat door vooral zichzelf te zijn/blijven/worden {zie die blonde mafkees [Britt?] die al zo vaak bij DWDD haar steeds ongeloofwaardiger verhaaltje komt doen...} Alleen vond ik haar beredenering een beetje raar...

Volgens Heffels druist het steeds gebezigde Jezelf Zijn in tegen de Beschaving waar we nou al zo lang mee bezig zijn, want volgens haar willen zij die Zichzelf willen Zijn vooral hun irritante, on-sociaal verenigbare karaktertrekken naar voren schuiven en dus al onbeschofte taal uitslaand en populistisch dingen insinuerend (zoals meneer Wilders mee weg komt in de tweede kamer...) door het leven gaan... Maar volgens mij haalt ze twee dingen door elkaar...

Volgens mij (en nee, ik heb er niet voor gestudeerd...) haalt ze Jezelf zijn {op een Geert Wilders manier}  en Authentiek zijn door elkaar... Want daar zit dan weer wel een verschil in. Denk ik...
Ik kan zo een rij mensen opnoemen die heel erg Authentiek zijn (Zichzelf pur sang) maar ook behoorlijk Beschaafd... Mijn oudste zoon, bijvoorbeeld. Zal nooit een bushokje in de fik steken, of iets ongeschofts roepen, maar is niets anders dan zichzelf in wat hij doet of waar hij voor kiest in zijn leven. Hij houdt zich aan zijn eigen maatstaven, zeg maar... Mijn vriendin Mo, idem.. Kom daar maar eens om in deze wereld...

Authentiek is wellicht een angstbeeld van de Heffels van deze wereld, die de universiteit zijn uitgerold, getraind om de maatschappij te bevrijden van mensen die teveel zichzelf zijn, die hun eigen regels volgen en niet die van de samenleving. Hun eigen conclusies trekken, naar hun binnenste luisteren en concluderen dat het wellicht ook anders kan dan Zoals Het Hoort...Teveel authentieke mensen kan misschien wel gevaarlijk zijn voor de kennis- en economiemaatschappij die Nederland is...

en nu een filmpje van een band die al dertig jaar heel erg authentiek was en en nu mee opgehouden...

boehoehoe!!!

dolle dinsdag dingen

boek :: happinez dagboek

beetje extravagant is het wel, maar in zo'n prachtig boek schrijf je graag

mooie gedachten en herinneringen op...

*

film :: les femmes du 6ème etage

lieve, grappige, fijne Franse film

*

muziek :: eddie vedder

zucht...

een van mijn favouriete songs dit, ooit gedaan

door Crowded House en Luka Bloom, maar van wie?

*

site :: the creative place

vandaag een mooi pakketje van haar in de post gekregen met allerlei stukjes papier...

op haar site staan veel interessante en grappige tutorials en voorbeeldjes van wat zij maakt.

mooie vormgeving ook...

*

muziek {niet-pop} :: cello suits van bach

allemaal mooi...

*

tv :: dwdd

tja, ben gewoon weer heel blij dat het terug is...

*

kunstigheid :: ballet

het heeft lang geduurd, maar over een maand of 2

gaan we eindelijk naar een uitvoering...

hier in roosendaal nog wel...

{en dat terwijl er een heuse danseres in mijn familie zit...}

- foto van deze site -

going with the flo...

moet even een heleboel prachtige muziek delen met jullie...

wordt zo ongelofelijk gelukkig van dit mens, op het ogenblik!!

mm :: music meastro

het is weer tijd voor wat meer moois en minder gelul...

even geleden leerde ik het prachtige werk kennen van deze meneer

en die bleek een zoon te hebben die ook nog een hoop prachtigs heeft gemaakt...

breekbare muziek van de vader, pijnlijk soms, maar zo mooi...

en de iets minder kwetsbaar klinkende muziek van zijn zoon, maar die net zo mooi en intens, intenser zelfs nog...

een greep uit werk van beiden:

(waarvan de derde mij op slechte dagen zo aan het janken krijgt...)

mm :: wimbledon wonderings

vandaag begint Wimbledon
yep, twee weken het pik-pok van tennisballen, gekreun en gesteun van deze en gene speler, de scheids - eh sorry - umpire die deze bal wel en deze niet in vond... Of uit... Al vijfentwintig jaar vaste prik. Bijna zomervakantie, nog even niet...

Van alle tennistoernooien heeft Wimbledon dus mijn hart veroverd. Roland Garros is wel leuk, mooie wedstrijden ook vaak, maar ja: frankrijk he? En de US Open, tja, ze doen hun best, maar een blauwe tennis baan? kom op zeg... En Australië? Ja, ik zou wel willen maar die tijden komen niet zo handig uit, zeg maar... Nee, er is voor mij maar een echt tennis event per jaar, en die is in London...

Tijdens een van de schaarse bezoeken aan mijn schoonouders met de kids, namen ze ons eens mee voor een rondleiding in het walhalla van de tennis. Het was bij hen om de hoek en ze hadden er zelf ook wel zin in, en Otto was net op zijn hoogtepunt wat Nadal-fan-zijn betrof, dus een enthousiasteling hadden we alvast. Tot bleek bij binnenkomst dat Centre Court en de gangen er naartoe waren afgesloten omdat het Het Dak erop werd gemonteerd. Naaaaw... daar waren wij dan weer niet zo blij mee... Het hele idee dat wij niet in De Gang Naar Centre Court mochten, Niet eens van dichtbij het Heilige Gras (nou ja...) mochten aanraken, daar waar Rafa en Roger, Bjorn en Boris hun ding deden, zette meteen een flinke domper op onze rondleiding... En het miezerde nog ook... Dat we in de ruimte mochten waar ze van de BBC hun praatjes hielden, en Court 1 in mochten, en de Recreatie Ruimte voor De Spelers, en Henman Hill (of Murrey Mount, zoals ie nu heet - een allesbehalve indrukwekkend heuveltje waar je op een scherm de belangrijkste wedstrijden op Centre Court kan zien als het toernooi in volle gang is) maakte het wel een klein beetje goed, maar toch...

Mijn favoriete spelers over the years, in no particular order of preference...
* John McEnroe - need i say more... That ball was in, you have got to be kidding me!?
* Mats Wilander - een Zweed met charme, ze bestaan echt... Hij doet nou iets van commentaar op EuroSport, dus zie ik hem nog wel eens. Mooie kop nog steeds...
* Martina Navratilova - gewoon, krachtige speelster die nog sympa is ook (veel geïnterviewd voor de BBC)

* Björn Borg - prachtig tennis... minder charmant dan Mats, maar ja, je kan niet alles hebben, toch?
* Goran Ivanisevic - lekkere kop, mooi spel, leuke gozer... ook omdat hij {vinnik} daar voor een van de mooiste wedstrijden ooit heeft gezorgd (zie klip onder)
* Steffie Graf - zie Martina... En ze had altijd mooi haar...
* Boris Becker - gewoon heerlijk om naar te kijken. Op het veld. En tegenwoordig ook in de commentaarbox van de BBC... Leuke gast...

* Roger Federer - mijn drie euro staat ook dit jaar weer op hem...

hierom, bijvoorbeeld

vrij

een vrije zaterdag!!

yes, ze bestaan nog...

heb een lijstje met plannen, al weet ik uit ervaring dat dat een heel gevaarlijk woord is (zowat alles wat ik 'plan' gaat op een of andere manier helemaal anders, dus hou ik een behoorlijke slag om de arm hier... ik ga ze niet eens benoemen...)

over een heel andere boeg nu

{wolkje is weer weggewaaid}

::

hier luister ik op dit moment graag naar...

mm :: moeders

aaaaahh!!

helemaal mijn maandag ding vergeten!!!

Kan ook niet echt een thema in mijn muziekskes ontdekken, maar nu schiet me dan toch iets te binnen...

Gisteren was het immers moederdag, dus waarom geen moeder-thema?!

deze vond ik op de tube, maar ik geloof niet dat er eentje tussenzit die overloopt van vrolijkheid en positiviteit...

Hm... nou ja, het komt uit een goed hart, zeggen we dan...

over beltaine en green men...

heb het nog steeds nooit gehad over het leukste jaarlijks terugkerende weekend in Hastings, de stad aan zee in GB waar ik lange tijd heb gewoond...

Elke eerste maandag in Mei, namelijk, houden ze daar het jaarlijkse voorjaarsritueel - The Jack in the Green - waarin een met takken en ander groen spul bekleedde man door de Old Town wordt gevolgd door een hoop hippies en morris dansers en allerlei in vreemde gewaden gekleedde personen die dan bij de ruïnes van het kasteel zingen en dansen en wachten tot het moment daar is waarop de Green Man uitgekleed wordt ('vermoord') en de takken - gezegend en wel - aan aanwezige dames worden uitgedeeld. Die schijnen dan nog vruchtbaarder te worden... (ah! vandaar...)

Een heel gezellige bedoening allemaal, heel heidens en heerlijk gestoord. Zoals vaker krijgen in Engeland dit soort tradities een heel plezierige en iet al te serieuze, tongue in cheek benadering (vind hier veel folk tradities zo ernstig...). Er vloeit dan weer wel veel bier, dan wel...

Las net bij haar al een uitleg over het Beltaine wat deze dag ingaat, en op deze site kan je met een beetje Engels nog meer lezen over hoe het in Hastings dit weekend zal gaan, en leuke foto's bekijken in de Gallery...

Ik mis het nu al...

foto van deze site

bovenste foto van deze site

En omdat dit er in de verte iets mee te maken heeft, deze clip van Fleetwood Mac

MM :: bach

gisteravond mocht ik een tijdlang luisteren naar een uitvoering van de Johannes Passion van Bach, uitgevoerd door de plaatselijke Sacra Musica, omdat de klas van onze Felix een 'wedstrijd' had gewonnen die de gemeente had bedacht om lagere scholen bekend te laten raken met klassieke muziekm en samen zingen... Bleek al snel dat onze school er een stuk minder allergisch voor was (zoals hier te zien in een programma van de kro) en dus mochten ze in de kerk, ten overstaan van een flink publiek, onder begeleiding van een echt orkest hun lied (in het duits) ten gehore brengen... De trotse ouders zaten in de zijbanken te glunderen...

Na het stukje van de kinderen mocht het 'echte' koor en ik begreep meteen waarom er zoveel mensen helemaal blij zijn met Bach... Wat het koor en orkest samen voor elkaar kregen, klonk zo mooi, zo indrukwekkend, zo kippevelgevend....

hier deel 1 van een aantal door een heel ander orkest en koor

en deze van Bach kende ik al wat langer