id kaartje

het leven gaat maar om een ding: jezelf identificeren...

volgens Yogi Tea dan.

zou het dat zijn?

Je identiteit vinden, weten wie je bent?

want dan is het allemaal niet zo heel lastig, toch?

{tenzij je een lastig te identificeren identiteit hebt, zoals ik vind van die van mezelf...}

Weten wie je bent, waar je over gaat, wat je wil...

voelen wat goed is, en wat niet, en daar naar handelen...

er schijnen mensen te zijn die daar gewoon geen last van hebben, of moeite mee.

heerlijk lijkt me dat.

vooralsnog zwiep ik van de ene naar de andere, hopende dat ik er ooit mijn vinger op kan leggen...

tot die tijd: een liedeke

slaap

dat een nacht ergens over slapen veel goeds kan doe wist ik al wel.

Ook dat ik het niet genoeg in de praktijk breng...

gisteravond zou ik een heel verontwaardigde blog over het songfestival schrijven, omdat het allemaal zulke sky radio muziek is wat wint (tja, het is toch een beetje de Algemene Smaak van Europa, dus wat kan ik anders verwachten?!), dat de liedjes die een beetje vreemd of anders of 'kleinkunst' of theater waren geen schijn van kans leken te hebben, maar bij het ontwaken dacht ik aan een aantal dingen, een heel onrustbarend 'iets' (voor mijn Gemoed dan) en dat hele songfestival zat er niet meer tussen...

Nee, het kon me allemaal geen hol meer schelen.

Terwijl we gisteren met zijn allen toch best wel hebben gelachen en van alles vonden en vooral dat al die Baltische en Balkan landen zulke troep maakten (behalve Moldavië en Bosnië dan, in mijn ogen...). En dat het een schande was dat Ierland ergens in het midden was geëindigd. Want wij vonden die twee springerige gasten met hun maffe haar toch wel de beste.

Thing One en Thing Two heetten ze al.

Van The Cat In The Hat...

Maar ja.

Volgende ochtend hè.

Het zal allemaal wel...

Zit meer in mijn maag met wat er wel in mijn hoofd hangt...

ongeduld

had ik al eens verteld dat ik er achter ben gekomen

dat ik nogal ongeduldig ben?

Nee?

Nou, bij deze dan...

Ik ben heeeel ongeduldig...

Vast nog niemand opgevallen...

een voorbeeld:

Onze oude speelgoedkast (had meneer G besloten) moest eruit, want met het speelgoed werd niet meer gespeeld en het nam wel wat plek in, dus besloot ik -aansluitend- om van de oude kast (door mijn pa gemaakt) het compjoetertafeltje te maken wat we in Ikea niet konden vinden... Gewoon de pootjes korter zagen, een helft eraf halen, een blad erop (van een oude kast van Felix), verhuizen, en hupsakee - wij hebben een nieuwe, totaal unieke compjoeterhoek....

In mijn hoofd dan, want voordat dit alles is bewerkstelligd, gaan er wel wat vloeken, zuchten en dagen overheen... Want poten rechtzagen, daar moet je voor hebben doorgeleerd.. En De Rest Van Het Speelgoed Wat Overblijft Een Plekje Geven, daar gaat ook veel meer tijd overheen dan mij lief is... En dan is de kamer een zootje totdat werkelijk alles een plaatsje heeft gevonden... En de muur die blootkomt blijkt al drie keer te zijn overgeslagen bij de verfbeurten in de tussentijd (onze muur is geel en groen en wit geweest voordat het het huidige blauw kreeg opgesmeerd)... De kilo's spinneweb-en-stof mogen opgestofzuigd...

Kortom - allemaal dingen waar een stuk ongeduld als ik niet op zit te wachten...

Poten van het tafeltje zitten intussen in de achterbak van de auto, omdat mijn pa zo'n zaag heeft die wel recht kan zagen (en 40 keer sneller dan ik met een bot en roestig exemplaar). De verf moet ik nog opsnorren in de schuur, anders zit er een ritje Gamma op. En het speelgoed wat verkocht gaat worden op de braderie bij opa en oma heeft een plekje gekregen in de schuur... En ik ben niet een keer ontploft...

Yeay!!

rond gerobinned

een paar dingetjes voor Cynni

inn verband met het Round Robin Notebook Project...

mm :: moeders

aaaaahh!!

helemaal mijn maandag ding vergeten!!!

Kan ook niet echt een thema in mijn muziekskes ontdekken, maar nu schiet me dan toch iets te binnen...

Gisteren was het immers moederdag, dus waarom geen moeder-thema?!

deze vond ik op de tube, maar ik geloof niet dat er eentje tussenzit die overloopt van vrolijkheid en positiviteit...

Hm... nou ja, het komt uit een goed hart, zeggen we dan...

zwoegen en zwijmelen in zeeland

zo.

die zit er weer op...

Onze jaarlijkse week van Zon, Zee, Zoute wind (veel en hard) en Zand-in-je-sokken in Zeeland...

We hebben genoten van wandelingen, van een nieuw ritueel, van Middelburg en Domburg, van taart en ijsjes, van stilte en heel veel lol...

een paar foto's

ter ere van Otto's 15e verjaardag hadden we besloten dat het misschien een leuk idee was om een geluksballon op te laten. Gewoon, omdat het een leuk ritueel is. Dus togen we tegen zonsondergang naar het strand (een wandeling van een kwartier), hoopten dat de zwakke wind zwak genoeg was, zetten de fik in het brandertje, lieten het na een paar minuten los, en zagen het weer terug op het strand waaien... De zwakke wind - voor Zeeuwse begrippen - was veel te sterk... Acht pogingen later gaf zelfs Otto de moed op en lieten we het ding uitbranden op het zand... Oh well... Het is maar een symbool - diep in zijn hart zullen al zijn wensen wel een eigen ballonnetje vinden...

In het pikkedonker gingen wij weer terug naar de caravan... Blij en voldaan...

Zelfs de laag overvliegende vleermuis kon de pret niet drukken....

over beltaine en green men...

heb het nog steeds nooit gehad over het leukste jaarlijks terugkerende weekend in Hastings, de stad aan zee in GB waar ik lange tijd heb gewoond...

Elke eerste maandag in Mei, namelijk, houden ze daar het jaarlijkse voorjaarsritueel - The Jack in the Green - waarin een met takken en ander groen spul bekleedde man door de Old Town wordt gevolgd door een hoop hippies en morris dansers en allerlei in vreemde gewaden gekleedde personen die dan bij de ruïnes van het kasteel zingen en dansen en wachten tot het moment daar is waarop de Green Man uitgekleed wordt ('vermoord') en de takken - gezegend en wel - aan aanwezige dames worden uitgedeeld. Die schijnen dan nog vruchtbaarder te worden... (ah! vandaar...)

Een heel gezellige bedoening allemaal, heel heidens en heerlijk gestoord. Zoals vaker krijgen in Engeland dit soort tradities een heel plezierige en iet al te serieuze, tongue in cheek benadering (vind hier veel folk tradities zo ernstig...). Er vloeit dan weer wel veel bier, dan wel...

Las net bij haar al een uitleg over het Beltaine wat deze dag ingaat, en op deze site kan je met een beetje Engels nog meer lezen over hoe het in Hastings dit weekend zal gaan, en leuke foto's bekijken in de Gallery...

Ik mis het nu al...

foto van deze site

bovenste foto van deze site

En omdat dit er in de verte iets mee te maken heeft, deze clip van Fleetwood Mac