baaldagen

en de zon scheen nog wel vandaag...

en dan toch een baaldag... 

niets waar een reep chocola niet aan kan helpen, dan toch...

5 songs #11

st. patrick's day today...
going irish for a day...

1. the foggy dew - sinead o'connor & chieftains

2. don't go - hothouse flowers

3. and it stoned  me - van  morrison

4. falling slowly - the frames

5. no surprises - luka bloom

pic from ~ here ~

dwalenderwijs

bij de quote van Tolkien {zie onder} hoort nog een hele lap tekst, 

die ik vorige week tegenkwam in het deel van Lord of the Rings 

waar ik was aanbeland.

nogal heel mooi, ook, de rest ervan...

"all that is gold does not glitter

not all those who wander are lost

the old that is strong does not wither

deep roots are not reached by the frost

from the ashes a fire shall be woken

a light for the shadows shall spring

renewed shall be blade that was broken

the crownless again shall be king"

{vertaald:

alles van goud zal niet glanzen

niet ieder die dwaalt is verdwaald

het oude wat sterk is zal niet verdorren

diepe wortels worden door vorst niet geraakt 

van het as zal een vuur ontwaken

een licht vanuit de schaduwen ontspringen

vernieuwd het blad dat was gebroken

de kroonloze zal werderom koning zijn"}

5 song #10

gewoon nu even heel erg boehoefte aan-songs

{te beluisteren door op titels te klikken,
met welgemeende excuses voor evt. reclames}

1. give up - miles kane

2. strange - alex turner

3. sound and vision - david bowie

4. knights of cydonia - muse

5. there is a light that never goes out - the smiths

eeuwig voorbij

twijfel...
wordt er af en toe helemaal simpel van...
verlammende, verstikkende, stomme, domme twijfel...

had gisteren een heel mooi gesprek met een vriendin, nou ja, meer een monoloog van mij, waarin ik haar uitlegde hoe het soms voelt als ik in schrijvers-modus verkeer - alsof een van de vele, véle kanten van mijn persoonlijkheid er even uit kan... even een stem mag hebben... even de lucht mag voelen... niet dat ik ze dan weer terugstop, of iets dergelijks, nee, ze blijven dan vaak nog een dag of wat in mijn leven meedrijven, aanhakend of gewoon: als deel van.

ik heb veel kanten, kennelijk... ik heb een kant die van voetbal houdt, en competitie, en een die opera en dans heel erg kan waarderen... een kant van me houdt van nette driedelige kostuums en welgemanierdheid, en een andere kant vloekt en tiert en boert... een kant is heel analytisch, wil heel graag de diepte in, afstand houdend en kil berekenend, terwijl ik ook weet dat een deel van mij dicht bij mijn gevoel zit, liefdevol en warm, knuffelend en omarmend... een deel is introvert, stil en in zichzelf gekeerd, weinig behoefte voelend om te communiceren, en op andere dagen ben ik uitbundig, delend, extravert, life and soul...

en wanneer het nodig is, komen al die verschillende delen naar buiten - vooral als ik verhalen schrijf en mijn karakters mens moet laten worden... dan mag het, dan trekt niemand het in twijfel... maar in het echte leven merk ik dat veel mensen het vreemd vinden, dan ik een keer dit ben en dan weer dat... de ene keer sociaal, de ander keer wars van contact... onberekenbaar, heet dat geloof ik...

tegen die vriendin zei ik dat ik sinds kort wel heb geaccepteerd dat dat, die veelzijdigheid, oke is... dat ik er niet meer tegen ga vechten, erover twijfel of het wel goed is om zo te zijn... het IS zo... klaar...

nou nog accepteren dat niet iedereen daar zo over denkt...
hóéft te denken, ook...
het is allemaal prima...

moderne interpretatie van Royal Opera House in London
van ~deze site ~

waar om?

zit er aan te denken om met dit blog te stoppen...
soms...
op dagen als deze, waarin inspiratie niet te vinden is en ik me zwaar afvraag waarom ik hier in godsnaam mee bezig ben...
voor wie schrijf ik het eignenlijk?
kan ik niet net zo goed gewoon weer een dagboek bij gaan houden?
of op facebook wat gal spuien (daar reageert tenminste af en toe nog eens iemand...)
(niet dat het me daarom te doen is, maar toch: feedback is best wel prettig... lijkt het wat minder alsof in in een loze ruimte sta te blèren...)
mijn blog is niet gezellig, zoals deze, of deze, of deze...
het is niet eens leerzaam of inspirerend, zoals deze, of vol met prachtige eigen maaksels, zoals dit, of dit...
nee, het is navelstaren en zelfmedelijden, en suffe verhalen, en overpeinzingen waar kennelijk niemand op zit te wachten...
en is dit eigenlijk ook niet gewoon een blik vol zelfmedelijden?!

pfff... time out maar weer...
misschien dat het gewoon tijd is voor daan om d'r doodles op te heffen...

let it go...
tijd voor iets nieuws...

5 songs #9

omdat de gitaar als instrument voor mij zo belangrijk is gebleken - nooit echt leren spelen, zelf - en de meeste nummers die gestript zijn tot op het bot met alleen gitaar nog prachtiger blijken...

{te beluisteren door op titels te klikken, 

met excuses voor reclames}

1. about a girl - nirvana

(unplugged, mtv)

2. blackbird - paul mccartney

(live in abbey road studios)

3. hold on - pearl jam
(live, ergens)

4. everlong - foo fighters

(ook live, ergens anders)

5. crying - kd lang

(unplugged, mtv)