ontstoppen

ik wou dat ik wist wat ik wilde,
dan wist ik ook welke kant ik op moest...
dan voelde mijn leven niet
als of ik in een bootje zit
zonder roeispanen,
ik wiebel maar een beetje heen en weer
daar waar de stroming me hebben wil...

een kennis van me zette deze vraag op mijn facebook pagina

what's 

stopping 

you?

en ik kon er geen antwoord op verzinnen...
wat stopt mij?
mijzelf...
mijn angsten...
mijn overtuigingen...
mijn beloftes...
het idee dat ik eigenlijk niet eens echt weet wat ik wil...
maar vooral mijn angst...

ik weet het wel, heel diep van binnen...
maar toch ben ik bang...
bang dat ik het niet kan...
dat ik gestraft zal worden voor dat mateloze egoïsme van mij...
bang voor wat ik kwijt zal raken...
bang voor wat er dan zal komen, daarvoor in de plek...
en als het dan niet beter wordt...?
wat dan...?

tegenstrijd

geen zin om muziekjes uit te zoeken deze week, luister zelf al de hele week naar de prachtige stem van deze prachtige Jeff Buckley, een juweel in de muziekgeschiedenis, wat mij betreft...

geen zin om een blogje te schrijven over Wat Mij Bezighoudt, omdat ik het idee heb dat er al teveel van wij bij mij leeft bekend is op deze blog...

geen zin meer om me 'bloot te geven'... het dient geen doel, ik hoef niet in een hokje, zodat men Weet Wat Men Aan Mij Heeft... ik ben niet de som van mijn vele {tegenstellende} delen, ik voel soms dit, en dan weer iets heel anders, en ik heb vaak het gevoel dat dingen afgeleid worden van wat ik die week op mijn lever heb...

iedereen is een vat vol tegenstrijdigheden...
iedereen is dit, en ook dat, rood maar ook blauw, man maar ook vrouw, optimistisch maar ook pessimistisch... het een kan niet zonder het andere. maar wij willen graag denken dat iedereen een ding is, een kant van het verhaal... want met het andere deel willen wij niets te maken hebben, daar hebben wij nix mee, dat voelt onprettig, verkeerd... als ik mij mannelijk voel, kan ik me dus niet ook vrouwelijk voelen... wanneer ik serieus ben, kan ik niet hartelijk lachen om dingen... als ik afstandelijk ben, analytsich, kan ik dus niet tegelijkertijd naar genegeheid en warmte hunkeren... als ik op mannen val, kan ik niet ook op vrouwen vallen... die twee kunnen niet samen... waarom niet? geen idee... omdat wij niet opgevoed zijn in dualistisch/veelzijdig denken - het is of dit, of dat... niet allebei...

ik ook zou dat graag willen loslaten. ik merk dat het in mijn relatie bijvoorbeld een lastig iets is. mijn lief is soms dit, dan weer dat. soms wil ik dit dan weer dat... maar ik ben opgevoed in dat het een hoort en het andere dan dus niet kan... je moet keuzes maken, en je daar dan bij neerleggen, hoe vreselijk dat soms ook voelt...

there is nothing 

either good or bad,

but thinking 

makes it so...

~ shakespeare

{niets is of goed of fout,

maar ons denken 

maakt het ervan}

sunday songbook - covers

1. stranglers - walk on by
origineel van dionne warwick. ook mooi, maar deze heeft wat meer gusto... op z'n stranglers, dan...

2. c'mon everybody - sex pistols
heerlijk geflipte punk-versie van de eddie cochrane classic... bijna plezierig, op z'n ramones' zeg maar...

3. if you don't know me by now - simply red
origineel door harold melvin & the blue notes, zo'n lekkere soul slow... vind die van allebei heerlijk, maar simply red was eventjes een grote favoriet van me...

4. higher ground - red hot chili peppers
origineel van stevie wonder.

5. i know it's over - jeff buckley
cover van die van the smiths...
je moet een grote zijn wil je bij mij morrissey overtreffen, maar ik geloof dat ik dit lied niet mooier heb gehoord dan door buckley... zo ontzettend breekbaar... jeez... dikke keel en vette tranen... met de prachtigste zin in popmuziek: 'ít's so easy to laugh, it's so easy to hate, it takes guts to be gentle and kind...' phew...

verjaard

vandaag,

verjaardag van 

het mooiste & liefste
meisje van Nederland...

oh nee: de wereld...
ze is 11

pops tijdens de jack in the green,
hastings 2013

dingen

stemming :: oke

*

zin in :: rust & stilte

*

zie :: een nogal donkere lucht 

terwijl de zon 

in de {steeds geler wordende} berk 

achter het huis schijnt...

*

hoor :: irritant kinderprogramma 

op disney xd

*

ruik :: de was die droogt

*

muziek :: julia - the beatles

zomaar een track van de enige band 

die mij al bijna veertig jaar gelukkig kan maken...

*

boek :: vesuvius club

van mark gatiss

=

oscar wilde 

meets james bond {en sherlock holmes}

in een victoriaanse setting.

hilarisch geschreven,

en spannend tegelijk...

* 

tv :: kan nix bedenken...

*

film :: blue jasmine

nieuwe woody allen,

over een vrouw die jarenlang een rijk leven leefde 

maar aan lager wal is geraakt 

en in moet trekken bij haar zus.

mooi verbeelde emotionele reis naar binnen

voor beide dames

*

website :: m.i.r. methode

recent ontwikkelde methode

waarin je leert om de overtuigingen 

die je ziek en zwak en zielig maken

om te zetten in de gezonde, liefdevolle, 

mooie overtuigingen

die er zouden moeten zitten...

simpel, super.

*

ben blij met wat je hebt,

heb vreugde in hoe de dingen zijn.

als je je realiseert dat je niets tekort komt,

zal de hele wereld van jou zijn.

Lao Tzu

herfstkleur

zag deze foto op de Facebook pagina van The National Trust 

{Natuurmonumenten in UK} en werd er een beetje vrolijk van...

in cumbria, stond erbij

sterkte gewenst

om nog heel even terug te komen op mijn blogje van van de week, over mijn Innerlijke Verwarring Ten Aanzien Van Mijn Lijf/Identiteit:

het is er in mijn ogen in mijn Formative Years {sorry: vormende jaren} ook  niet veel makkelijker op geworden omdat ik - door opvoeders die in hun leven schade hebben opgelopen in deze - een {op zijn zachtst gezegd} lastige boodschap heb meegekregen over mannen & vrouwen. over mannelijke kracht en drang en daadkracht {onafhankelijkheid, agressie, rebelsheid}, en vrouwelijke zachtheid en zorgzaamheid {afhankelijkheid, volgzaamheid, onderdanig zijn} e.d.

hoe vaak ik niet te horen kreeg, of begreep uit lichaamstaal, dat sterke mannen {en vrouwen} slecht zijn {vanwege slechte herinneringen} en dat alles wat wees in die richting bij mij onderdrukt moest worden... begrijpelijk, nu, maar ontzettend verwarrend voor mij. ik wilde sterk zijn, krachtig, daadkrachtig vooral, maar merkte dat dat niet gewaardeerd werd. mijn zwakke, behoeftige, afhankelijke kant werd veel meer op prijs gesteld, en dus borduurde ik daar thuis maar op verder - alles voor waardering, toch? en omdat in het algemeen mannen degenen zijn die zorg krijgen van de vrouwen om zich heen, heb ik kennelijk iets in die richtig leren zijn. of zo... niet lang genoeg psychologie gestudeerd om daar helemaal kaas van te maken, maar ik geloof dat het wel iets daarmee te maken heeft...

en toen leerde ik meneer G kennen...
een en al kracht, agressie, onafhankelijkheid - en hij vond het ook  nog prima als ik die kant van mezelf naar voren liet komen! weyhey!!

en toen kwamen de kids... hm...
agressie en onafhankelijkheid konden het raam uit, zorgzaam moest ik ergens diep van binnen zien te vinden, en een zachtheid, en dat het oke was om afhankelijk te zijn, of dat de kinderen afhankelijk waren van mij. tot op zekere hoogte dan... moeilijk!!

of ik er een balans in gevonden heb weet ik niet, al geloof het wel... feit is dat het allemaal niet vanzelfsprekend is... intrigerend dan weer wel... heel erg zelfs...

keltisch {pagan} symbool foor balans