Monday, 23 November 2009

- gedachte-kronkelend -


Met een zieke dochter hier beneden en plensregen die ik buiten uit het raam zie vallen, een sombere maandag... Van die maandagen waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Maandagen, waarvan ik niet blij wordt, waar ik behoefte aan veel koffie en chocola van krijg. Zulke maandagen.

Heb de afgelopen week erg lopen tobben met mijn innerlijke vrede en rust... Relatie met Lief kwam zwaar onder vuur te staan, vooral door dingen die in mijn hoofd zaten, gedachten die ik maar niet onder controle kan krijgen. Hij was zich natuurlijk van geen kwaad bewust, stond alweer met zijn ogen te knipperen van alle onvrede die er uitkwam, en waar hij niet van plan was zich veel aan te trekken (zo jaloers op het feit dat hij dat kan...). Had stevig de smoor in de saaiheid van mijn leven (alweer) en wilde weer iets wat leek op de spanning, plezier liefdesbeleving die naar boven borrelde dankzij mijn mail-gesprekken met oude vriend uit Belgrado. Realiseerde me al snel dat dat onzin is, dat toen toen was en nu nu, en dat - hoewel
ik toen mooie herinneringen en ervaringen heb opgedaan - ik nu ben waar ik moet zijn. En dat erover tobben en wensen dat ik ergens anders was niet erg helpen.

Een paar documentaires op de Boeddhistische omroep die ik dit weekend bekeek, haakten daar mooi op in, en gaven me wat meer voer voor denken.
Deze heel mooie gaat over liefde, en hoe die je leven kan verrijken, maar hoe het ook een voortdurende strijd kan zijn. En dat dat er ook gewoon bij hoort...
Deze gaat over meditatie, eentje vanuit een oosterse oorsprong naar een westers perspectief bekeken. Waar ik ook al mee worstel: de tijd vinden om het dagelijks te doen, er een persoonlijke traditie van maken, en leren van de dingen die naar boven komen. Niet bepaald gemakkelijk, maar zo mooi als het lukt.

En zo kronkelen mijn gedachten voort - van de ene 'crisis' naar de andere. Mocht ik ooit een plekje van constante rust vinden, zal ik het melden...

2 comments:

Barbara said...

Lieve Daan,ik herken je gekronkel...
Heel toevallig (?) heb ik dit weekend ook naar die uitzendingen gekeken. Ik kijk daar wel vaker na...als ik alleen ben want anders krijg ik daar de kans natuurlijk niet voor ("wat een geouwehoer zeg" ;) )

Dit past ook erg bij de tijd van het jaar he. Het plenst en stormt niet voor niks. We moeten "naar binnen" en de stormen in onszelf te lijf gaan!

Morgen is het weer dinsdag...

Daan (Dan) said...

;-)
natuurlijk...
Maar moet je niet altijd naar binnen van die eeuwige Boeddha?! Potjandorie nog eens aan toe... Zou er bijna weer gewoon Katholiek van worden - dan hoef je tenminste niet zo diep naar binnen en na te denken steeds...

only kidding...