Showing posts with label natuur. Show all posts
Showing posts with label natuur. Show all posts

Wednesday, 8 August 2012

genoten

En toen kwam de woonplaats weer in het vizier, terwijl opa de goede afslag nam, in plaats van maar ergens een kant op te sturen, maar toch was dat fijner... De kinderen zaten achterin de camper te stieren, maakten gezichten naar bestuurders in auto's die achter ons reden, en ik probeerde me te herinneren waar ook weer ons huis ongeveer stond, al genoot ik om eerlijk te zijn veel meer van de omgeving waar we ons intussen bevonden - groen, anders, mooi...

Onverwacht gingen we een dag of vijf kamperen - al betwijfel ik dat slapen in een camper ook telt als kamperen, maar allez - niet zo heel ver van ons huis vandaan, maar voor mijn gevoel zaten we ergens in Noorwegen, of Zweden, of Frankrijk, want alles was er waar ik zo naar verlangde: in de natuur zijn, verbonden met energieën die ik ben kwijtgeraakt onderweg, schoonheid zien en de kinderen onbezorgd kunnen zien ravotten... Dit alles lukte hier. De zon scheen en soms regende het, maar rust was er steeds, en het gevoel dat ik weg was, echt weg...

Mijn dank aan opa en oma, nogmaals, voor het durven uitlenen van hun camper, die we {dacht ik} weer onbeschadigd hebben teruggegeven, en ook aan de weergoden {al vond ik de regen niet zo heel fijn...} en vooral ook aan mijn innerlijk stem die maar bleef zeggen dat ik het gewoon moest doen, ik met de kids, en wie er nog meer meewilde, en anders maar niet... Ik kan er weer eventjes tegen...






Monday, 25 June 2012

bloemig

In the hopes of reaching the moon men fail to see the flowers that blossom at their feet...
*
{in de hoop de maan te bereiken, verzuimt de mens te kijken naar de bloemen die bij hun voeten bloeien}
*

Tuesday, 29 May 2012

omweg pret


 net als vorig jaar mocht ik een deel van de klas van onze Felix begeleiden - met een  nogal grote, maar vooral prachtige omweg van dertig kilometer... - naar de plek waar ze de komende dagen op kamp zullen zijn. Een mooie plek in het bos, met een meer in de buurt en (zolang de trein niet voorbij komt razen) stilte...

Of die stilte er zal heersen als de klas in volle gang is, betwijfel ik... Maar het was fijn om te doen, en ik heb weer met andere, minder negatieve ogen gekeken naar de natuur in de omgeving waar ik woon. En net als vorig jaar beloofde ik mezelf dat ik toch eens wat vaker erop uit zal gaan...

Wie weet, lukt het dit jaar wel...
Ik hoop in elk geval dat onze kleine man het naar zijn zin zal hebben!

Friday, 19 August 2011

knutsels


een van de bijkomstigheden van het feit dat onze kids naar een steinerschool gaan,
is dat er regelmatig intrigerende knutsels mee naar huis komen...
natuurlijk wordt er op reguliere scholen ook flink geknutseld...
bovenstaande producten zijn het resultaat van
de Heemkunde periode in de herfst
{paddestoel, door Polly}
en toen ze het over huizen bouwen en de geschiedenis ervan hadden
{sumiere uitleg van Felix}

heerlijk altijd weer....

Sunday, 1 May 2011

over beltaine en green men...

heb het nog steeds nooit gehad over het leukste jaarlijks terugkerende weekend in Hastings, de stad aan zee in GB waar ik lange tijd heb gewoond...
Elke eerste maandag in Mei, namelijk, houden ze daar het jaarlijkse voorjaarsritueel - The Jack in the Green - waarin een met takken en ander groen spul bekleedde man door de Old Town wordt gevolgd door een hoop hippies en morris dansers en allerlei in vreemde gewaden gekleedde personen die dan bij de ruïnes van het kasteel zingen en dansen en wachten tot het moment daar is waarop de Green Man uitgekleed wordt ('vermoord') en de takken - gezegend en wel - aan aanwezige dames worden uitgedeeld. Die schijnen dan nog vruchtbaarder te worden... (ah! vandaar...)

Een heel gezellige bedoening allemaal, heel heidens en heerlijk gestoord. Zoals vaker krijgen in Engeland dit soort tradities een heel plezierige en iet al te serieuze, tongue in cheek benadering (vind hier veel folk tradities zo ernstig...). Er vloeit dan weer wel veel bier, dan wel...

Las net bij haar al een uitleg over het Beltaine wat deze dag ingaat, en op deze site kan je met een beetje Engels nog meer lezen over hoe het in Hastings dit weekend zal gaan, en leuke foto's bekijken in de Gallery...
Ik mis het nu al...
foto van deze site
bovenste foto van deze site

En omdat dit er in de verte iets mee te maken heeft, deze clip van Fleetwood Mac

Sunday, 10 October 2010

- mevrouwen helderder :: land of tidy -

Ik ben een beetje boos...
Nee wacht - ik ben nogal boos...
nee, niet goed...
ik ben heel erg boos...
nee, nog niet genoeg...
Ik ben woedend...
Ziedend...

Ik kom gisteren thuis, na een dag werken, en manlief vult mij in over de dag zoals die thuis (en elders) ging. Leuke dingen, opa en oma bezocht, Ots heeft gewonnen bij de voetbal, de pizza's waren gekocht, etc. Maar dan komt het. Er waren een paar mensen langsgekomen van de woningstichting (waarvan wij ons huis huren), en die vroegen of wij op de hoogte waren van al de commotie die in de wijk aan de gang is. Hij beaamt dit, en men vertelt hem ook over de gesprekken die zijn gevoerd met buurtbewoners over dingen waaraan zij zich storen of en manier die zijn geopperd om de buurt weer veiliger en prettiger te krijgen. En een van die dingen blijkt dat het vele groen die uit tuinen groeit storend werkt. Het ziet er zo slordig uit... En dan komt de mededeling dat ook wij op hun lijstje staan met huizen die een storend uiterlijk hebben... Onze bomen zijn te groot. Of wij ze willen snoeien tot de hoogte van de schutting. Want dat ziet er zoveel minder slordig uit...

Maar goed dat ik op die tijd in de winkel stond, anders hadden ze vast een heel ander verhaal te horen gekregen dan waar manlief ze mee afscheepte. Die is namelijk een stuk meewerkender dan ik. Ik had ze denk ik van mijn stoep gescholden, ze verteld waar ze hun stuk papier konden stoppen... Ik voelde me langzaam maar zeker zo woedend worden, laaiend, en ik dacht meteen aan onze buurvrouw die zich al jaren stoort aan onze tuin, dat zij nu dus haar zin zou krijgen, en ook dacht ik aan mevrouw Helderder, uit het Pluk van de Petteflet-boek. Dat ik in een land woon vol met mevrouwen Helderder, die zich storen aan alles wat anders is, bang zijn voor alles wat vreemd is, wat 'niet normaal' is, individueel en free-form, wat zich niet aan regeltjes houdt...

Net die ochtend las manlief het stukje voor van de spirituele kalender, wat mij al raakte, en wat zo toepasselijk bleek, nu. 'Voorschriften zijn er voor diegenen die niet geloven in universele liefde', stond er.

Universele liefde dus... De pot op met de mevrouwen Helderder van dit land!!!

english translation tomorrow...


- tekeningen van/pictures by Fiep Westendorp -

Thursday, 30 September 2010

- weerhaan :: weather vane -


Did an extra morning in the shop (colleague went to the woods to find the Apple Lady with her little one, and the other infants from school), where the weather reflected on the people who came in, and i felt myself spiralling down with it. My own descending is easily explained (time of month, that area), and i suppose most people are more susceptible to low pressure areas than we would like to believe, convinced as we are that we can avoid natures laws and influence, clever things that we all are... So i heard quite a few grumpy remarks about how 'unfair' or 'annoying' this gloomy day is.

Back in the old days - when i was young - bad weather was a guarantee for a very grumpy mother. Still is, but back then is was struck by how miserable she could be when it was overcast, or when there was a day of rain. My thoughts - can't change it, might as well live with it - weren't appreciated much, so i kept them to myself mostly, avoiding her company as much as possible. Now i have the same in-built weather vane, knowing when low pressure areas hit Holland, feeling as if there is loads of cotton wool my head. I wish i could avoid it, get rid of it, but it appears i'll have to take my own advise and learn to live with it. And don't bother the kids with it... Especially in this time of St. Micheal and it's dragons...

Een extra ochtend gewerkt vandaag (collega ging met haar kleuter naar het Appelvrouwtje in het bos in de buurt) en de klanten weerspiegelden erg het weer buiten. Ik ging de neerwaartse spiraal van mijn eigen stemming af (makkelijk uit te leggen -tijd van de maand...), en ik geloof dat de meeste mensen vatbaarder zijn voor de invloed van lage druk gebieden dan zij aan willen nemen, overtuigd als wij zijn over het idee dat wij daar veel te slim en ontwikkeld voor zijn. De opmerkingen over 'vreselijk' en 'oneerlijk' (want gisteren was het lekker) bleven niet uit...

In de goede ouwe tijd (toen ik jong was) was slecht weer een garantie voor een chagrijnige moeder. Nog steeds wel, maar toen stond ik echt perplex door de mate van misère die ze kon voelen als het zwaar bewolkt was of het de hele dag regende. Mijn gedachten - je kan er nix aan doen, dus waarom dan klagen - werden niet op prijs gesteld, dus die hield ik al snel voor me. Nu heb ik ook zo'n ingebouwde weerhaan, die weet wanneer er een lage druk gebied deze kan op komt, vanwege de watten die dan in mijn hoofd zitten. Mijn eigen advies van vroeger dan maar ter harte nemen, zeker... en de kinderen er niet mee lastig vallen... Vooral niet in deze tijd van St. Michael en die draken...

- foto van/picture from this site -

Thursday, 26 August 2010

- zilte zeelucht -

Dinsdag een heerlijk dagje Antwerpen (zonder fotografisch bewijs) met Mo, gisteren het strand, hoewel we enkele keren bijna wegwoeien...
Daarvan dan weer wel foto's.
Om te beginnen een groepje buitenaards ogende zandhopen...











Thursday, 19 August 2010

- paddestoelendans -

Vanmorgen, tijdens mijn wandeling in het net-niet-buitengebied hier, viel mijn oog op de vele paddestoelen die groeiden onder de bomen, en ik vroeg mij stevig af: is 19 Augustus een normale datum voor paddestoelen? Zoveel ook? Groeien die normaal niet pas in September of zo? Er vallen nog geen blaadjes, wel kleine eikeltjes en onvolgroeide beukennootjes, nog in hun prikkelige jasjes, maar zoveel paddestoelen, volgens mij waren ze vorig jaar veel later...

Nou ja, ze zien er mooi uit, het geeft me weer wat anders om naar te kijken en het haalde in elk geval mijn gedachten even uit de neerwaartse spiraal die het deze week heeft gekozen als tijdverdrijf...

Deze foto is van toen Polly d'r verjaardag vierde, en die is in October...

Sunday, 1 August 2010

- boomhut -

Om de buurvrouw nog meer te tarten (hoewel ik er vrij zeker van ben dat dat niet de reden is dat ze het doen, maar allez...) zijn de kids begonnen aan een boomhut. Het plan lag er al langer, de boom was al een tijdlang stevig genoeg voor het dragen van iets dergelijks, en gisteren, terwijl ik in de natuurvoedingswinkel schapenkaas stond te snijden, of stond te twijfelen of het brood nou met zuurdesem of gewoon gist was, en hoe het dan ook weer zou kunnen heten, zodat het zoeken naar de prijs op de lijst ietsje makkelijker zou worden, werd er een begin gemaakt met De Boomhut. Al het hout wat ergens in een hoekje in de tuin was gegooid door mijn lief (die bij houten planken e.d. nooit echt wilde ideeën krijgt in de richting van het maken van allerlei attributen - dat is meer mijn richting) werden verzameld en door de twee jongens aan elkaar getimmerd, of vervoerd naar een van de takken alwaar ze een plekje kregen. Dit deden zijn met veel kinderlijk kabaal, veel levenslustige kreten en natuurlijk veel gehamer en geboor. Dingen waar mijn buurvrouw niet blij van wordt.

Ik wordt dan weer niet zo blij van de sigarettenrook die van de buren weer naar ons waait, of hoe er tegen de hond wordt gepraat (alsof hij een beetje debiel is), maar op een schaal van 1 tot 10, is het niet iets waar ik depressief van zal worden.... Ik bedoel, een deur is zo dicht gedaan en de buurvrouw biedt ons soms wel eens een vorm van vermaak als ze de tuin aan het stofzuigen is. Bijvoorbeeld.

Ergens las ik ooit dat als je de levenslust van en kind niet kan uitstaan, dat dat iets reflecteert uit je eigen opvoeding. Dat je eigen levenslust door je eigen opvoeders niet kon worden getolereerd en de kop is ingedrukt. Hardhandig of anderszins... En als je dan kinderen in je omgeving hoort gillen van vreugde, ziet spelen alsof het een lieve lust is, of kattekwaad ziet uithalen, roept het een soort van woede bij je op: je wil het niet zien, omdat het de pijn van je eigen jeugd terug haalt (en lezend over chakra's blijkt degene die in relatie staat met je levenslust [heiligbeen chakra] ook alles te maken heeft met hoe je je creativiteit en sexualiteit ervaart). Triest eigenlijk, dan, dat ze naast ons woont...

De boomhut is bijna klaar. Er worden nog ideeën bedacht voor een dak, en meer vloer oppervlak, en een steunende wand. Ik geniet met volle teugen van hun creativiteit en durf, van waar ze nou weer mee komen of wat wordt gevraagd aan gereedschap. Zelfs al zou ik ergens een probleem mee hebben, dan weet ik dat het mijn probleem is, en niet die van hun. En heel misschien waait iets van hun levenslust over het hek naar de buurvrouw. Al zal ik mijn adem niet inhouden...

(zodra de batterijen van mijn camera het weer doen, zal ik foto's nemen en plaatsen... Deze zijn van het net gejat...)

Saturday, 12 June 2010

- home made -

Hevig geïnspireerd door de openings-ceremony van de World Cup gisteren (eindelijk!!), vond ik het tijd voor wat kleur op deze pagina...
Hier wat uit eigen tuin:
Home made:
mijn nieuwe postman bag
(liepen postbodes er maar zo kleurig bij?!)

Monday, 7 June 2010

- peuren en zwieren -


Las net een heel erg mooi artikel in de Guardian, over het feit dat kinderen tegenwoordig niet alleen adhd oplopen als gevolg van de moderne opvoeding, maar ook Nature Deficit Disorder... Dat de meeste kinderen nog nooit een kever of wormen van dichtbij hebben gezien, dat ze van alles weten over de regenwouden, maar niets over de natuur in de buurt van hun huis. In Engeland is het wellicht nog iets erger dan hier (waar een behoorlijk - door de media aangedikte - angst heerst voor wat er allemaal wel niet zou kunnen gebeuren als kinderen buiten spelen), maar hier is het volgens mij ook best wel steeds erger aan het worden (klaag-zeur).

Hoe krijg je kinderen in vredesnaam warm voor De Natuur en het beter gaan zorgen voor de natuur die er nog is als ze veel liever met Nintendo's, tv's en de computer bezig zijn. Als ze niet vies mogen worden, als ze niet in bomen mogen klimmen (want daar kan je uit vallen...) en in de grond peuren en wormen zoeken? Mijn mooiste herinneringen aan mijn jeugd zijn juist die dingen en als ik de kinderen bezig zie in de tuin, en rondom het huis, dan hoop ik zo dat ze die liefde voor de natuur bij zich kunnen houden en met zich mee kunnen nemen naar hun volwassenheid... Zou het dan echt moeten gaan afhangen van kinderen die naar een vrijeschool zijn gegaan?!

Thursday, 20 May 2010

- lusthof -

Vorig jaar rond deze tijd zag het binnen-tuintje er zo uit:
nu, na veel regen en een jaar lang met rust gelaten worden (voor zover dat opgaat bij ons dan) is het verworden tot dit lust voor het oog:
zo heerlijk toeven met een kopje thee op het terrasje ernaast.

Monday, 26 April 2010

- kruidentuintje -


Het gebruik van planten als medicijn heeft mij al sinds ik heel jong was bezig gehouden. Ik kocht een boek waarin zo ongeveer elke plant op het Noord Europese grondgebied werd omschreven en hun geneeskrachtige werking uitgelegd. Ook legde de schrijfster (bij nader lezing over haar nogal een dubieus tiepje...) uit over de vier temperamenten die later via de Antroposofie weer mijn leven terug binnenkwamen. Ook schreef ze dat je ongeveer na kan gaan welke plant voor jou of een van je gezinsleden belangrijk kan zijn, omdat die dan spontaan in je tuin op zou komen. In overvloed. En dan moest je vooral oppassen voor de goudsbloem (calendula), omdat dat zou kunnen betekenen dat er kwaadaardige tumoren voorkwamen. Balen, want goudsbloemen zijn ook heel erg mooi...

Hoewel dat boek soms nogal dwingend en belerend kon zijn, leerde ik er veel over planten en kruiden, maar ook over alternatieve denkwijzen en dichtbij de natuur blijven. En bleef ik op de uitkijk naar planten die nogal weelderig gingen tieren in mijn directe omgeving. Geen goudsbloemen opgemerkt, wel vlierbloesems (door onze nogal getikte onderbuurman omgehakt omdat het licht werd belemmerd in zijn inderdaad nogal donkere hol onder onze etage) en laurier en gras, heel veel gras...

In onze tuin nu woekert de citroenmelisse (innerlijke rust? ontspanning?) en de paardebloem, in kartel- en golfblaadjes-versie (zit verschil in werking, weet niet meer precies hoe) en krijgt de munt geen voet aan de grond, maar groeit de boterbloem dan weer als een tierelier. En nergens stond er in dat boek, wat nu bij mijn moeder thuis ligt, iets over boterbloemen. Op het web vond ik na heel lang spitten dan eindelijk iets over de ranunculus hutseflutsus. En dan vooral de waarschuwing: afblijven, giftig... Zelfs koeien laten ze staan tenzij er een hongersnood heerst... Ah... en waarom groeien ze dan bij ons zin de tuin zo goed? Geen idee. Plukken dan maar, en de kliko in mikken.

En tegen de avond weer een mok citroenmelisse zetten...

- afbeelding van deze site -

Sunday, 25 April 2010

- fietsenderwijs -

Polly en ik gingen vandaag een eindje fietsen hier in de buurt en we stopten voor een picknick

Tuesday, 13 April 2010

- nesteldrift -

Terwijl ik de was aan het uithangen was in de tuin, gisterenmiddag, vloog er een vogeltje rakelings langs me heen, naar een hoekje bij de bank in de buurt. Onder de overhangende kamperfoelie, tussen de rumtopf en een bruine, dienstloze pot. Inspectie leerde dat daar - sinds wanneer?! - een heus vogelnestje lag... Er staken langs alle kanten twijgjes en draadjes en frutsels uit, en af en toe kwam vogeltje weer aanvliegen met een lading dingetjes die ze in de omgeving had opgescharreld. Ik ontwaarde oranje touw wat ik als omheining heb gebruikt, en stukken dennenboom, en heel veel blaadjes. Beetje net zoals ik het zou maken dus...

Het vogeltje ken ik nog van vorig jaar. Het is een bruin mereltje (zijn merels bruin?! Mijn ornithologische kennis is dramatisch slecht...), die vorige zomer vaak in de buurt aan het rondhupsen was, zoekend naar voedsel. Als ik in de tuin aan het lezen was, kwam ze wel eens heel dichtbij, en hupste dan weer door, of bleef even hangen, niet bang voor mijn menselijke gestalte. Vond dat al heel vreemd, maar het wende ook snel en ik vond het wel iets bovennatuurlijks hebben... En nu is ze dus een nestje aan het maken, boven mijn plantenbakken... De schat...

De kinderen - inclusief oudste - waren zeer onder de indruk van de kraamkamer die net buiten het raam werd gebouwd. Ik hoop dat ze niet al te veel last zal hebben van ons, mijn gevederd vriendinnetje... Ben benieuwd naar haar kroost....

Thursday, 25 March 2010

- slakkenslijm -

Als iemand mij het nut van slakken (al dan niet naakt) kan uitleggen, sta ik daar zeer open voor. Vooralsnog Haat ik ze met een passie die zijn weerga niet kent. Alan vroeg mij al of ik niet huiverig was voor mijn karma, maar ook dat kan me niets schelen.

Onze tuin schijnt een populaire slakken-hangplek te zijn. Ze broeden er als een tierelier, elke keer als ik er honderd heb gevonden, zijn er een week later weer honderd... Godgloeiendenonde... Al jaren groeit er geen lupine, geen pulsatilla, geen hosta, geen boon of slablaadje tot wasdom, omdat ze al zijn opgevreten door de slijmerige monstertjes. Alleen een aantal dingen die ze dus niet lekker vinden ontsnappen hun vraatzucht. Gelukkig dan weer wel planten die ik ook wel prettig vind, maar ik zou zo af en toe wel eens naar een mooie paarse lupine willen kijken, of zien hoe een pulsatilla voor een tweede jaar (nadat ik hem dus met bloemetjes erin heb geplant) opkomt, maar voordat hun blaadjes goed en wel boven de grond uitsteken, lijken de slakken zich er en masse op te storten.

En dan al die slijmerige sporen in de tuin... Menig struikje ziet er heel onfris uit met al die glimmende gloep erop. Alsof er iemand net zijn neus heeft staan legen boven mijn perkjes. Gatsie...

Er staat weer een emmer te wachten met slachtoffers (volgens Alan) die straks de sloot in word gekieperd, en er zal nog wel menig emmer volgen deze zomer. Maar voorlopig heb ik even rust.
Tenzij iemand mij zo vertelt dat de ettertjes eigenlijk zorgen dat mijn bessenstruik elk jaar 3 miljoen bessen heeft, of dat ze invloed hebben op de positieve energie rond ons huis...

Friday, 12 February 2010

- spoor zoeken -

Een van de leuke dingen van de sneeuw, blijkt spoorzoekertje spelen.... Verse sneeuw vooral verraad van alles. Bijvoorbeeld dat oudste zoon met zijn fiets heen en weer is gelopen, en dat Lief met zijn fiets naar zijn werk is gegaan. De mevrouw met haar hondje is voorbij gelopen. Om maar wat te noemen. Dat alles was te vertellen uit de sneeuw voor het huis. In de tuin gebeuren echter heel andere dingen.

Het stuk brood wat ik gisteren over had uit de broodzak, werd verkruimeld en ik maakte aanstalten om door de sneeuw in de tuin naar achter te lopen om het brood op de tafel te plaatsen, toen ik een aantal sporen zag die niet van fietsen, honden of mensen waren. Nee, deze waren van heel andere schepsels.

Deze, was van een vogel (en mijn schoen...)

En deze van een muis (zie staartje op de hoek),

maar de derde? Iemand?