Thursday, 9 June 2011

dertig dagen schrijven - 9

the only thing to fear is fear itself... - iemand, ooit...


Je moet altijd doen waar je het bangste voor bent...
waar ben jij het bangst voor om over te schrijven? Probeer het nu...

hetgeen me nu te binnen schiet, zal vast het belangrijkste zijn... Mijn volgende gedachte: hier ga ik dus niet over schrijven, ik kijk wel uit... Inderdaad zoals iemand al schreef op een andere blog: dit is het internet... get real...
maar is het dat wel? Is het niet de angst dat mijn ego wordt gekrenkt als mijn lezers hier deel worden van datgene waar ik bang voor ben (hoewel ik er al in verschillende posts iets over heb gezegd, dus een totale verrassing zal het niet zijn), dat ik de waardering en de goedkeuring verlies van mensen om me heen als ze weten waar mijn 'innerlijke strijd' over gaat, dat ik belachelijk wordt gemaakt ('dat je je daar druk om maakt, tjesus zeg...')? Want wellicht kan het helemaal niemand iets schelen, is het gewoon mijn dingetje waar ik prive, tijdens mijn therapie en gesprekken met lief en vriendin af een toe een sprongetje voorwaarts mee maak. Het erover schrijven in mijn (angstig verborgen gehouden) manuscripten is voorlopig genoeg...

Dat te doen waar je doodsbenauwd voor bent is een heel goede manier om er van af te komen, weet ik uit ervaring. Mijn doodsangst was om in het openbaar te zingen, maar het was ook iets wat ik stiekum eigenlijk wel graag zou durven. dus toen ik werd gevraagd om met het kerstspel van school mee te doen, greep ik de kans en merkte ik dat die angst, datgene waar ik al zo lang tegenop zag een opeenstapeling van overtuigingen was, en nu ik er doorheen kon breken, leerde ik dat het allemaal best wel meeviel... (hoewel ik de eerste keer overtuigd was dat iedereen in de zaal mijn hart uit mijn borstkas kon zien kloppen...).

angst is dus het enige waar je bang voor moet zijn, want angst maakt dat je verlamt raakt, je stem kwijtraakt, de controle over je lijf en geest, de dingen niet doet die je graag, zo verschrikkelijk graag zou willen doen...
::
lees ook mee met kati en op facebook

2 comments:

Kati said...

Wat ben jij weer een wijs mens, Daan. Behalve dan dat jij me weer nieuwsgierig maakt met je eerste zinnen (wat kwam er dan als eerste in je op? Je weet mijn mail adres! ;) ) vond ik je laatste zinnen weer zeer wijsgeerderig! (is that a word?)

xxx Kati

Daniela (Dan) said...

pb'tje denk ik maar... ;-)
en wijs, tja, als je veel leest,blijft er veel hangen... en ik weet ook wel dat het zo werkt, maar kan er niet altijd naar even, zeg maar...